فواید عدس و نحوه طبخ آنها

خاصیت این خوراکی سرشار از پروتئین

 

فواید عدس ، عدس دانه های خوراکی از خانواده حبوبات است.

عدس اگرچه یک ماده اصلی غذایی در غذاهای آسیایی و آفریقای شمالی هستند ، اما بیشترین تولید عدس امروزه در کانادا است

در این مقاله همه چیز در مورد عدس ، تغذیه ، فواید و طرز پخت آنها به شما می گوییم .

عدس اغلب براساس رنگ آنها طبقه بندی می شود که می تواند از زرد و قرمز تا سبز ، قهوه ای یا سیاه باشد .

 

عدس سرشار از گیاه مغذی و فنول‌هاست

 

هر دوی این مواد شیمیایی ارگانیک برای سلامت بدن بسیار مفید هستند. اما هنوز سازوکار آنها چندان مشخص نشده است. غالب اوقات منابع پروتئینی عدس و گوشت با یکدیگر مقایسه می‌شوند و البته بیشتر مردم معتقدند گوشت بهترین منبع پروتئین است. این باور درست است، زیرا عدس تمام اسید‌های آمینه موجود در گوشت را ندارد. با‌این‌حال بسیار کم‌چرب‌تر از گوشت است .

 

بسیار مغذی

 

عدس اغلب نادیده گرفته می شود ، حتی اگر راهی ارزان برای دریافت طیف وسیعی از مواد مغذی باشد .

به عنوان مثال ، آنها دارای ویتامین های گروه B ، منیزیم ، روی و پتاسیم هستند .

عدس از بیش از ۲۵٪ پروتئین تشکیل شده است ، که آنها را به یک گزینه عالی برای گوشت تبدیل می کند . آنها همچنین منبع بزرگی از آهن هستند ، ماده معدنی که بعضی اوقات در رژیم های گیاهی کم است .

 

فواید عدس ، ارزش غذایی عدس

 

  • کالری: ۲۳۰
  • خواص عدسکربوهیدرات ها: ۳۹٫۹ گرم
  • پروتئین: ۱۷٫۹ گرم
  • چربی: ۰٫۸ گرم
  • فیبر: ۱۵٫۶ گرم
  • تیامین: ۲۲٪ میزان مصرف روزانه مرجع (RDI)
  • نیاسین: ۱۰٪
  • ویتامین B6: 18٪
  • فولات: ۹۰٪
  • اسید پانتوتنیک: ۱۳٪
  • آهن: ۳۷٪
  • منیزیم: ۱۸٪
  • فسفر: ۳۶٪
  • پتاسیم: ۲۱٪
  • روی: ۱۷٪
  • مس: ۲۵٪
  • منگنز: ۴۹٪

 

 

پلی فنول های موجود در عدس ممکن است فواید سلامتی زیادی داشته باشند

 

عدس سرشار از پلی فنول است . اینها دسته ای از مواد شیمیایی فیتوکراتیک  هستند .

برخی از پلی فنول های موجود در عدس ، مانند پروسیانیدین و فلاوانول ، شناخته شده اند که دارای اثرات آنتی اکسیدانی ، ضد التهابی و محافظت عصبی قوی هستند .

مطالعات نشان داده شده است که عدس قادر به تولید مولکول سیکلواکسیژناز  تقویت کننده التهاب است .

علاوه بر این ، هنگام آزمایش در آزمایشگاه ، پلی فنول های موجود در عدس قادر به جلوگیری از رشد سلول های سرطانی ، به ویژه در سلول های پوستی سرطانی بودند .

 

فواید عدس ، مواد مغذی ممکن است جذب مواد مغذی را مختل کنند

 

عدس حاوی ضد مغذی است که می تواند بر جذب سایر مواد مغذی تأثیر بگذارد.

 

بازدارنده های تریپسین

 

عدس حاوی مهار کننده های تریپسین است که مانع تولید آنزیمی می شود که به طور معمول به تجزیه پروتئین از رژیم غذایی شما کمک می کند .

با این حال ، عدس به طور کلی حاوی مقادیر کم این است و بعید به نظر می رسد که تریپسین موجود در عدس تأثیر مهمی در هضم پروتئین شما داشته باشد  .

 

فواید عدس حاوی تانن

 

عدس حاوی تانن است که می تواند به پروتئین ها متصل شود . این می تواند از جذب برخی مواد مغذی جلوگیری کند .

به طور خاص ، این نگرانی وجود دارد که تانن ها ممکن است جذب آهن را مختل کنند . با این حال ، تحقیقات نشان می دهد که سطح آهن به طور کلی تحت تأثیر مصرف تانن در رژیم غذایی قرار نمی گیرد .

از طرف دیگر ، تانن سرشار از آنتی اکسیدان های تقویت کننده سلامتی است

 

خواص عدس ، اسید فیتیک

 

اسیدهای فیتیک یا فیتات ها قادرند با اتصال مواد معدنی مانند آهن ، روی و کلسیم ، جذب آنها را کاهش دهند .

با این حال ، گزارش شده است که اسید فیتیک دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد سرطانی قوی است .

اگرچه عدس مانند تمام حبوبات حاوی برخی از عناصر ضد مغذی است ، اما باید توجه داشت که پوست کندن و پختن دانه ها میزان حضور آنها را بسیار کاهش می دهد .

 

خطرات سلامتی ناشی از مصرف بیش از حد عدس

عدس ماده ای بنام الیگوساکارید (قندهایی نظیر پرالترین (۵ -۳ درصد)، استاچیوز، و پنتوزان) دارد، که ممکن است باعث ایجاد ناراحتی های معده و شکمی شود و در صورت مصرف زیاد، موجب افزایش باد شکم می شود.

زمانی که عدس وارد دستگاه گوارشی می شود، به خوبی درون معده هضم نمی شود و پس از انتقال به روده ی بزرگ دچار تخمیر می شود و گاز بیش تری تولید می کند.

خیساندن عدس در آب به مدت یک شب باعث کاهش میزان الیگوساکاریدها می شود. عدس همچنین حاوی مقداری ساپونین است که می تواند در جذب مواد مغذی غذاهای دیگر اختلال ایجاد کند.

 

بهترین روش پخت عدس

 

عدس به راحتی پخته می شود . برخلاف بسیاری از حبوبات ، آنها به هیچ گونه خیساندن قبلی احتیاج ندارند و در کمتر از ۲۰ دقیقه قابل پخت هستند .

بهتر است قبل از پخت و پز به آنها آب بدهید تا آلودگی ها از بین برود .

سپس می توان آنها را در یک قابلمه قرار داد ، روی آنها را با آب و کمی نمک پوشاند ، آنها را جوش آورد و آنها را برای مدت زمان ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بدون جوش آمدن رها کرد .

عدس شما بسته به ترجیح شما باید کمی ترد یا نرم باشد . پس از جوش آمدن ، آن را آبکش کرده و در آب سرد بشویید تا از پخت بیشتر جلوگیری شود

 

فواید عدس

 

نحوه پرورش عدس

عدس

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش عدس می پردازیم.

پرورش عدس

عدس یکی از مهم ترین محصولات کشاورزی از زمان باستان بوده است. اندازه دانه های آن به مرور زمان درشت تر شده است و گونه های متفاوت با رنگ های متفاوت به و جود آمده است. پرورش عدس های درشت تر، ابتدا در ایران و ترکیه رواج داشته است.

پرورش عدس در ایران، در استان آذربایجان شرقی، در شهرستان های ورزقان و آذرشهر که یکی از مراکز اصلی تولید عدس در کشور می باشند، انجام می شود.

خواص عدس

بهبود گوارش

از آنجایی که عدَس حاوی فیبر رژیمی فراوانی است، اگر به طور مرتب مصرف شود، باعث بهبود وضعیت گوارش می شود. به این صورت که باعث تسهیل در حرکات روده می شود و در نتیجه یبوست را کاهش می دهد.

سلامت قلب

عدَس، به دلیل اینکه حاوی مقدار ناچیزی چربی است، منبعی ایده آل از پروتئین است که بدون نگرانی از چربی های اضافی، مصرف آن سلامت قلب را تامین می کند. علاوه بر این، عدس حاوی منیزیم است که در بهبود ماهیچه های قلبی-عروقی موثر است و فشار خون را پایین می آورد.

پیشگیری از سرطان

عدَس یک منبع فوق العاده از فیتواستروژن ها و آنتی اکسیدان هایی است که می تواند به جلوگیری از برخی انواع سرطان ها کمک کنند. به ویژه سرطان هایی که با هورمون های بدن در ارتباط هستند، مانند سرطان پستان و سرطان پروستات. به عبارت دیگر، آنتی اکسیدان های موجود در آن می تواند از تاثیرات رادیکال های آزاد که باعث استرس و در نهایت ایجاد سرطان می شود، جلوگیری کند.

بهبود بارداری

عدَس منبع خوبی از فولاد است که می تواند سلامتی مادر را در دوران بارداری حفظ کند. وجود فولات برای رشد جنین درون رحم ضروری است. فولات هم چنین در کاهش خطر نقص های لوله ای عصبی جنین نظیر شکاف مهره در نوزادان نقش مهمی ایفا می کند.

درمان بیماری سلیاک

عدَس مانند دیگر انواع حبوبات جزء خوراکی های عاری از گلوتن به شمار می رود. گلوتن نوعی پروتئین است که در برخی غذا های گیاهی به ویژه غلات وجود دارد و می تواند باعث بروز مشکلاتی فراوان برای آن دسته از افرادی که دچار ناتوانی در هضم گلوتن یا به اصطلاح به بیماری سلیاک مبتلا هستند، شود. بنابراین عدس برای مبتلایان به بیماری سلیاک که نیازمند رژیم غذایی بدون گلوتن هستند، گزینه ای عالی محسوب می شود.

شرایط پرورش عدس

خاک و کود مناسب برای پرورش عدس

پرورش عدس در انواع خاک ها انجام پذیر است. به طوری که می توان در خاک های رسی سنگین تا شن لومی آن را کاشت. علاوه بر این، کاشت این گیاه در خاک هایی با حاصلخیزی متوسط تا کم نیز واکنش خوبی نشان می دهد و توجه داشته باشید که میزان اسیدیته خاک بین ۵/۵ تا ۶ باشد. برای رشد و تقویت این گیاه به ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم کود ازته و ۱۵ تا ۳۰ کیلوگرم کود فسفر نیاز دارید.

دما و نور مناسب برای پرورش عدس

دمای مطلوب برای پرورش عدس و جوانه زنی باید بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی گراد باشد که در این دما گیاه ظرف مدت ۵ تا ۶ روز جوانه می زد و با کاهش دما سرعت جوانه زنی کم می شود. به این صورت که در دمای کمتر از ۵ درجه سانتی گراد جوانه زنی بین ۲۵ تا ۳۰ روز طول می کشد. این گیاه برای رشد روزانه به ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب نیاز دارد.

آبیاری مناسب برای پرورش عدس

برای پرورش عدس لازم است که آن را هفته ای دو بار آبیاری کنید. به عبارت دیگر، این گیاه به آب کافی احتیاج دارد اما زمانی بهتر رشد خواهد کرد که در حد مرطوب ماندن خاک به آن آب داده شود. به این صورت که اگر خاک را با انگشت خود فشار دهید باید به راحتی فشرده شود، اما نباید هیچ آبی داخل فرو رفتگی جمع شود.

نحوه پرورش عدس

بذر

برای پرورش عدس، در ابتدا دانه های عدس را داخل یک صافی بریزید و با مقداری آب شستشو دهید. در این میان می توانید عدس های شکسته و تغییر رنگ داده را جدا کنید. سپس دانه ها را با اسپری مخصوص تقویت و سم پاشی کنید زیرا این کار باعث می شود که جوانه ها در مقابل شرایط محیطی مقاوم تر شوند و در نهایت، محصول یشتری تولید کنند.

دانه های این گیاه در هوای خنک و بهاری به خوبی رشد می کند و در هوای گرم تابستانی به رشد کامل خواهد رسید. برای اینکه دانه ها از بین نروند دمای زمین در زمان کاشت آنها باید حداقل ۴ درجه سانتی گراد باشد و اگر بعد از کاشتن دانه ها، موج سرما فرا رسید، نگران نباشید زیرا اکثر جوانه های این گیاه می توانند این موج سرما را تحمل کنند.

اگر می خواهید در ماه های دیگری از سال این گیاه را پرورش دهید، می توانید در فضای بسته این کار را انجام دهید اما توجه داشته باشید که دمای مناسب برای پرورش عدس را در حدود ۲۰ درجه سانتی گراد حفظ کنید و جایی را در نظر بگیرید که در معرض نور کافی باشد. بذر های این گیاه چه در گلدان و چه در زمین زراعی امکان رشد مطلوب را دارند، به شرطی که تابش حداکثری نور خورشید را برای آنها مهیا کنید.

به این نکته توجه داشته باشید که بذر های این گیاه را کنار درخت بلندی که روی آنها سایه می اندازند، نکارید و علاوه بر این، خاک همیشه باید مرطوب باشد اما خاک را غرق آب نکنید زیرا باعث فاسد شدن جوانه ها خواهد شد.

اگر بذر های این گیاه را داخل گلدان می کارید، گلدانی را برای این کار انتخاب کنید که عمق آن حداقل ۲۰ سانتی متر باشد تا امکان رشد کامل جوانه ها فراهم شود و اگر بذر های این گیاه را در زمین زراعی می کارید، عمق خاک را ۳ سانتی متر در نظر بگیرید اما اگر سطح خاک خشک باشد باید عمق بیشتری را در نظر بگیرید اما عمق خاک نباید از حدود ۷ سانتی متر بیشتر باشد زیرا دانه ها قادر به جوانه زدن نخواهند بود.

اگر دانه ها را در گلدان می کارید، آنها را با فاصله های حدود ۳ سانتی متر از هم بکارید اما اگر آنها را در زمین زراعی می کارید، فاصله ی بین هر دو ردیف باید حدود ۱۵ سانتی متر باشد.  به این نکته توجه داشته باشد که ارتفاع عدس های بالغ ۷۵ سانتی متر است. اما اگر بیافتند، گل ها و شکوفه هایشان می ریزد و دیگر محصول نخواهند داد. بنابراین، یک قاب نگهدارنده برای عدَس ها در نظر بگیرید تا آنها را از خطر افتادن حفظ کنند.

پرورش عدس

برای اینکه بتوانید یک چارچوب محافظت کننده بسازید، تعداذی الوار نازک و بلند را داخل خاک، مجاور عدس ها فرو کنید و سپس سافه عدس ها را یا یک نخ به آنها ببندید و یا می توانید خود الوار ها را هم با یک طناب به یکدیگر ببندید تا چارچوب مقاوم تری داشته باشید.

نحوه برداشت عدسبرداشت عدس

عدس ها را بین ۸۰ تا ۱۰۰ روز پس از زمان کاشت، برداشت کنید. به عبارت دیگر، زمانی که پوسته ی تحتانی عدس ها حالتی ترد پیدا کرده و با تکان دادن گیاه می لرزد، وقت آن رسیده که عدس ها را برداشت کنید. در این حالت پوسته ی عدس ها به رنگ قهوه ای مایل به زرد خواهد بود.

ساقه ها را از پایین ترین قسمت ببرید و جمع کنید. سپس پوسته ها را جدا کرده و عدس ها را جمع آوری کنید. قبل از شستن عدس ها دقایقی صبر کنید تا در معرض هوای خشک شوند.