نحوه پرورش انجیر

انجیر

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش انجیر می پردازیم.

انجیر یکی از قدمی ترین گیاهانی است که بشر کشت و پرورش داده است در واقع پرورش انجیر و قدمت آن مربوط به ۹۲۰۰ تا ۹۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می باشد و تحقیقات نشان داده است که پرورش انجیر حداقل هزار سال قبل از گندم و چاودار و حبوباتی از این قبیل کشت شده است.

۹۵ درصد انجیر کل کشور در استان فارس در شهرهای جهرم، داراب، نی ریز و استهبان تولید می شود.

خواص انجیر

استروژن های مضر از بدن را دفع می کند

هورمون های بیش از حد استروژن در بدن ممکن است منجر به مشکلات یائسگی، سرطان تخمدان پستان، افزایش وزن و تغییرات خلق و خوی شود که این میوه در از بین بردن چنین علائمی به بدن کمک می کند.

کاهش فشار خون

این میوه منبع خوب پتاسیم می باشد و پتاسیم عنصری است که برای کنترل فشار خون به کار می رود. کمبود پتاسیم، مخصوصا زمانی که غذا ها دارای مقداری سدیم باشند، می تواند موجب بالا رفتن فشار خون شود.

افزایش تراکم استخوان

این میوه دارای مقدار زیادی کلسیم می باشد به طوری که تحقیقات نشان داده است که کلسیم این میوه به همان اندازه کلسیم موجود در شیر می باشد.

درمان کم خونی

این میوه حاوی مقادیر زیادی آهن و ویتامین C است که مخلوطی از این دو ماده ی مغذی، آن را به یک میوه ی فوق العاده برای کم خون ها مخصوصا افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن تبدیل کرده است.

کاهش وزن

این میوه منبع بسیار خوبی از فیبر غذایی است. مواد غذایی حاوی فیبر نقش موثر و مفیدی در مدیریت و کنترل وزن ایفا می کنند. به این صورت که فیبر گرسنگی را به تاخیر می اندازد و از این رو در رژیم های کاهش وزن جایگاه ویژه ای دارد.

شرایط پرورش انجیر

خاک و کود مناسب برای پرورش انجیر

خاک مناسب برای کاشت، خاکی از شن نرم تا رس سخت را در برمی گیرد اما در خاک های لیمونی بهترین رشد و نمو را از خود نشان می دهد. این خاک از نظر اسیدیته باید بین ۶ تا ۷٫۵ باشد و نیز مقاومت این گیاه انجیر بالاست و در محیط هایی با خاک خشک و شور نیز کشت می گردد.

در فصل رویش گیاه ( بهار و تابستان) بهتر است از کود مایع استفاده کنید. این کود دهی در فصل بهار و تابستان هفته ای یک بار انجام می شود به خصوص زمانی که درخت دارای میوه باشد.

بهتر است برای کود دهی زمان مشخصی در هفته تعیین کنید اما در میزان و دفعات کود دهی برای رشد درخت انجیر زیاده روی نکنید.

دما و نور مناسب برای پرورش انجیر

دمای مناسب برای کاشت بین ۲۵ تا ۳۶ درجه سانتی گراد می باشد. این گیاه قادر به تحمل دمای منفی ۱۲ درجه نیست و نیز در دمای بالاتر از ۴۲ درجه سانتی گراد به طرز قابل توجهی دچار رشد کم می شود.

این گیاه در محیط پر نور کشت می شود و به تابش مستقیم نور خورشید برای رشد و ثمردهی نیاز دارد. بنابراین، باید نواحی رو به آفتاب را برای کاشتن این گیاه انتخاب کنید.

آبیاری مناسب برای پرورش انجیر

زمانی که ۲٫۵ سانتی متر از خاک انجیر خشک شده باشد، زمان آبیاری است. آبیاری این گیاه باید به طور منظم انجام شود به عبارت دیگر، این درخت برای رشد به آب کافی نیاز دارد و اگر با زرد شدن برگ های این درخت مواجه شدید، باید میزان آبیاری را افزایش دهید.

اگر می خواهید این درخت را به شکل دیمی بکارید، باید ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی متر بارش را از فصل پاییز تا ابتدای بهار دریافت کند. اگر بارندگی کاهش یابد، بهتر است کشت آبی را انتخاب کنید.

در زمان لقاح درخت نباید در معرض بارندگی باشد. زیرا محصول آن به شدت کاهش می یابد. میوه انجیر در بارندگی های کم و هوای خشک به شکل دم کوتاه و کوچک می شود اما در هوای مرطوب به شکل بزرگ رویت می گردد.

اگر در محیط منزل اقدام به آبیاری گلدان انجیر می کنید. در هر بار آبیاری ۳٫۸ لیتر برای آن در نظر بگیرید.

نحوه پرورش انجیر

برای پرورش انجیر روش های مختلفی وجود دارد. این روش ها در دو دسته تکثیر جنسی و غیر جنسی قرار می گیرند. از تکثیر جنسی زمانی استفاده می شود که دانه های درشتی از میوه انجیر به دست آورده باشید. به گونه ای که این دانه ها زیر دندان مشخص باشد.

تکثیر غیر جنسی به روش های مختلفی مانند قلمه زدن، پاجوش، خواباندن شاخه و پیوند تقسیم می گردد. قلمه زدن رایح ترین روش برای پرورش انجیر است.

قلمه زدن

در روش قلمه زدن برای پرورش انجیر، به شکل مستقیم حفره ای معادل ۱ تا ۱٫۵ متر با پهنای ۸۰ سانتی متر ایجاد کنید و قلمه های ۳ یا ۴ ساله ( بهتر است این قلمه ها در محدوده سنی انتخاب شوند که از نظر ضخامت برابر ۲ تا ۴ سانتی متر و از نظر قدی برابر با ۷۰ تا ۸۰ سانتی متر باشند.) را در آن بکارید. این حفره ها با فواصل ۶ تا ۱۲ متر از یکدیگر ایجاد گردد.

قلمه زدن برای پرورش انجیر، به روش خزانه نیز انجام می گردد به این صورت که، در این روش قلمه هایی به طول ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر را انتخاب کنید. بهتر است این قلمه ها را از درختان ۲ یا ۳ ساله قطع کنید و در انتهای فصل پاییز اقدام به برش نمایید و آنها را در خاک مرطوب با دمایی معادل ۵ تا ۶ درجه حفظ نمایید.

در نهایت قلمه ها از پایان زمستان تا ابتدای بهار با فواصل ۴۰ تا ۴۵ سانتی متر بر روی زمین کشت شوند. زمانی که در حال کاشت قلمه هستید، باید آخرین جوانه بیرون از خاک باشد. این قلمه ها به سرعت رشد تکمیلی خود را آغاز می کنند. یک سال منتظر باشید و آنگاه بهترین آنها را به محل جدید با عرض، گودی و طول نیم متر ببرید و بکارید.

پاجوش و خواباندن شاخه

برای پرورش انجیر به روش پاجوش بهتر است در بهمن یا اسفند دست اقدام به کاشتن نمایید و پاجوش ها را در داخل حفره های آماده بکارید. تنها ۲ یا ۳ شاخه از نهال باقی بگذارید. برای کشت آبی، حفره ای به اندازه ۲ متر ایجاد کنید و ۱٫۵ متر از آن را با خاک پوشش دهید سپس حفره را آبیاری کرده و شاخه را درون آن بگذارید.

در روش خواباندن، شاخه از بدنه درخت اصلی کنده نمی شود و در همان وضعیت به زیر خاک هدایت می گردد. آنگاه بعد از گذشت مدتی، شاخه منحرف شده و ریشه می دهد. زمانی که گیاه یک ساله شد، دوباره قسمت بیشتری از آن در خاک نهان می گردد. این کار تا زمانی که فاصله گیاه کاشته شده با درخت اصلی به حد مطلوب برسد، ادامه دهید.

در نهایت بعد از به اندازه شدن این فاصله از درخت اصلی، گیاه انجیر فطع و مستقل می گردد.

پیوند زدن

برای پرورش انجیر های مختلف مانند شاه انجیر، انجیر نوع سیاه و سبز از پیوند استفاده می شود و زمان مناسب برای پیوند درخت انجیر اردیبهشت ماه است و روش مناسب انتخاب شده برای پیوند روش لوله ای است.

در روش پیوند لوله ای، برای آماده کردن پیوندک در پیوند لوله ای بعد از انتخاب شاخه مناسب، به اندازه ۲ سانتی متر بالا و پایین جوانه برش زده و برش زده شده را دور تا دور تنه شاخه ادامه دهید سپس پوست شاخه را همراه با جوانه جدا کنید و هم اکنون پیوندک آماده می باشد.

برای آماده سازی پایه نیز متناسب با اندازه پیوندک پوست پایه را جدا کرده و پیوندک آماده شده که به شکل لوله می باشد را در محل پیوند قرار دهید. به طوری که پوست پیوندک، تنه پایه را کاملا بپوشاند سپس محل پیوند را با چسب و نایلون محکم ببندید.

برداشت انجیربرداشت انجیر

درخت انجیر معمولا از سال چهارم شروع به میوه دادن می کند و تا سن بیست سالگی میوه می دهد. انجیر تازه از نیمه دوم تیر تا اواخر مرداد ماه برداشت می شود و برداشت آن به کمک دست انجام می شود. معولا به علت ترشح شیره در زمان برداشت از دستکش استفاده می شود.

در برداشت این میوه بهتر است که تنها یک و یا حداکثر دو ردیف از این میوه را در جعبه ها یا سبدهای مورد نظر قرار داده شود تا آسیب و فشار بر روی میوه به حداقل برسد.