گندم

گندم:

گندم شاید اولین گیاه زراعی باشد که اهلی شده و توسط انسان کشت شده است. تاریخچه اهلی کردن گندم احتمالا به ۱۲۰۰۰ تا ۱۸۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد.

موطن اصلی این گیاه را منطقه ای به نام حلال حاصلخیز در غرب ایران، عراق و سوریه میدانند. از جمله مهمترین محصولات زراعی ایران به شمار میرود و از زمانهای دور در تامین معاش مردم این سرزمین نقش مهمی داشته است.

سطح زیر کشت این غله ی مهم در جهان در بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ از ۲۰۸ تا ۲۲۴ میلیون هکتار تخمین زده شده است.سطح زیر کشت آن در ایران ۶ میلیون هکتار براورد شده که از این مقدار ۲ میلیون هکتار تحت کشت گندم آبی و ۴ میلیون هکتار تحت کشت گندم دیم قرار دارد(پاییز ۹۹).

منبع اصلی کربوهیدرات غذای انسان راتامین میکند . کیفیت گلوتن آن بستگی به ژنوتیپ گندم دارد .میزان گلوتن ، مرغوبیت آن را تعیین می‌نماید. گندمهای قرمز سخت بهاره و پاییزه گلوتن بیشتری دارند و به همین دلیل ، ارزش تهیه نان از آنها بیشتر است.

 

مشخصات گیاهشناسی:

گندم به خانواده ی گندمیان (گرامینه یا پواسه) و جنس تریتیکوم تعلق دارد؛ گونه های وحشی و اهلی آن از لحاظ تعداد کروموزوم به سه گروه دیپلوئید، تتراپلوئید و هگزاپلوئید تقسیم می شود.

ریشه:

ریشه های آن افشان و سطحی است. که عبارتند از ؛ ریشه های اولیه و ریشه های ثانویه
ریشه های اولیه پوشیده از کرک های نازک بنام تارهای کشنده می باشد . که وظیفه جذب آب و املاح را دارند.
به ریشه های ثانویه نابجا یا کاذب می گویند . نقش اصلی و اساسی ریشه به عهده این نوع ریشه ها می باشد.این ریشه ها از لحاظ قطر و طول همسان هستند.
عمده ریشه های آن در زراعت آبی در عمق ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر و در زراعت دیم در عمق ۱۰تا ۱۵ سانتیمتر قرار دارند. ریشه گندم نسبت به جو گسترش کمتری دارد بنابر این مقاومت آن در مقابل خشکی کمتر از جو میباشد.

 

 ریشه ها

ساقه:

تمام گندم ها دارای ساقه استوانه ای ، بند بند ، بدون انشعاب و اغلب تو خالی می باشد. این شکل استوانه ای و وجود دسته های فیبر موجب استحکام ساقه شده و در برابر ورس مقاوم مینماید.

علاوه بر ساقه اصلی ساقه های ثانویه در برخی از ارقام مشاهده میشود که اصطلاحا پنجه نامیده میشود که از محل گره نزدیک خاک منشعب میشوند .

خاصیت پنجه زنی در ارقام مختلف متفاوت است . یک بوته ممکن است از ۲۰ تا ۵۰ پنجه بسته به موقعیت محل و رقم ایجاد نماید.
ارتفاع ساقه با توجه به واریته و شرایط رشد بین ۳۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر متغیر است.

 

گل آذین:

گل آذین گندم سنبله نامیده میشود که از تعدادی دسته های گل جدا از هم (سنبلچه) که توسط دو گلوم یا پوشینه و سه گلچه که معمولا میانی عقیم است بوجود می آید. تعداد گلچه ها ممکن است به ۹ هم برسد.

گلچه های داخل سنبلچه ها توسط لما و پالئا احاطه شده اند.نوک لما ممکن است دارای ریشک یا کاملا بدون ریشک باشد.

در داخل گلچه ها بین لما و پالئا اندام های جنسی گیاه قرار دارند که شامل سه پرچم ، یک مادگی منفرد، شامل تخمدان، دو خامه کوتاه، هر کدام با کلاله ای پر مانند و یک بساک که حاوی دانه گرده است.

 

گل آذین

 

ریشک:

ریشک زائده ای خار مانند است که معمولا در انتهای آزاد یکی از پوشینه ها در سمت خارجی دانه قرار دارد. برخی از نژادهای آن فاقد ریشک و یا ریشک کوتاهی دارند.

معمولا گندم های ریشک دار از گندمهای بدون ریشک عملکرد بالاتری دارند.

حتی از کیفیت بالاتری نیزبرخوردارند. جهت کاشت گندم در مناطق خشک، بهتر است از ارقام ریشک‌دار و دارای ریشک عمودی استفاده شود.

بر روی ریشک روزنه های زیادی دیده میشود و از این رو ریشکها در انجام تنفس و عمل کلروفیلی مشارکت دارند. درصد وزن خشک ریشک به وزن خشک دانه در حدود ۴۱ % است.

گندم را بر اساس طول ریشک به گروه‌های زیر طبقه‌بندی می‌نمایند.

۱) ریشک بلند: طول ریشک در آن‌ها بیش از ۴ سانتی‌متر می‌باشد، این گروه از گندم‌ها برای رشد و نمو در مناطق گرم مناسب است.

۲) ریشک کوتاه: طول ریشک در آن‌ها کمتر از ۴ سانتی‌متر می‌باشد و برای رشد و نمو در مناطق معتدل وگرم مناسب است.

۳) ریشک مجعد: این گروه دارای ریشک در بالای سنبله می‌باشند و طول آن‌ها به یک سانتی‌متر می‌رسد. این ریشک‌ها راست و مستقیم نبوده و به صورت مجعد

می‌باشد که مخصوص مناطق سرد است.

۴) گندم‌های بدون ریشک: هیچ‌گونه ریشکی نداشته و برای مناطق خیلی سرد مناسب است.

ریشک جزء آخرین اندام‌هایی است که در گیاه به وجود می‌آید و در فتوسنتز گیاه نقش بسیار عمده‌ای دارد زیرا هنگامی که برگ‌های پایینی ساقه ریزش می‌نمایند، ریشک و برگ پرچم نقش مهمی در پر شدن دانه خواهند داشت.

 

برگ:

برگ گندم مانند سایر غلات نازک و کم عرض بوده و زبانک و گوشواره نسبتا کوچکی دارد.تعداد برگ در هر ساقه آن معمولا بین ۷ تا ۸ برگ از محل گره ها خارج شده و به صورت متناوب در طول ساقه مشاهده میشوند .

اهمیت برگهای انتهایی ساقه آن که جوانتر از سایر برگهاست و دیرتر از بقیه بوجود میاید فوق العاده زیاد است ،زیرا عمل تامین و ذخیره کربوهیدراتها برای دانه ها را برعهده دارند.پس هر عاملی که موجب کاهش آن شود اثر زیادی در کاهش عملکرد دانه ها خواهد داشت.

 

برگ

میوه:

دانه گندم مانند سایر غلات گندمه یا کاریوپس نام دارد و پوست دانه آنرا احاطه کرده است.دانه به سختی به پریکارپ و یا در واقع به پوست دانه چسبیده است و فقط با اسیاب کردن جدا میشود.

در یک طرف دانه شکافی طولی و نسبتا عمیق وجود دارد و طرف دیگر دانه برجسته بوده و دانه به شکل بیضی کشیده است.

رنگ دانه از سفید مایل به زرد و تا قرمز تغییر مینماید. میوه رسیده گندم در گونه های مختلف از ۳ تا ۱۰ میلیمتر طول و از ۳ تا ۵ میلیمتر قطر دارد.

زمانی که میزان رطوبت بذر به ۲۵ تا ۳۵ درصد برسد ،بذر به بلوغ فیزیولوژیکی رسیده است.

اگر در این مرحله برداشت انجام شود گیاهان باید به صورت ردیفی روی زمین قرار گیرند تا بذر فرصت خشک شدن و قابلیت انبار کردن قبل از خرمنکوبی را بدست آورد.

گندم را میتوان وقتی رطوبت دانه ۱۳ تا ۱۴ درصد باشد مستقیما با کمباین برداشت کرد که در این حالت جهت انبارداری گندم نیازی به خشک کردم مصنوعی نمیباشد.

دانه گندم به طور متوسط شامل ۱۳% آب، ۱۲% پروتئین، ۲% چربی، ۶۹% نشاسته، ۲%سلولز و ۲%مواد معدنی می باشد.

 

دانه گندم از بخش های زیر تشکیل یافته است:

رویان یا جنین دانه: تقریباً ۵/۲ درصد وزن دانه را تشکیل می دهد و سرشار از پروتئین و چربی است که این بخش را معمولاً در تهیهٔ آرد گندم جدا می کنند.

سبوس :

همان پوستهٔ دانه است و تقریباً ۱۴ درصد از وزن دانه را تشکیل می دهد. سبوس را هم همچون رویان در مرحلهٔ آرد سازی از دانه جدا می‌کنند و معمولاً برای خوراک دام مورد استفاده قرار می گیرد.سرشار از ویتامین B و مواد معدنی و پروتئین کیفیت بالا میباشد.

آندوسپرم: حاوی مواد نشاسته‌ای دانه گندم است و تقریباً ۸۳ تا ۸۷ درصد از کل دانه را شامل می شود.

آندوسپرم دارای دانه‌های نشاسته‌ای و مواد پروتئینی می باشد که دانه‌های نشاسته آن بوسیله گلوتن که یکی از پروتئین های موجود در دانه است، بهم چسبیده اند. میزان گلوتن موجود در دانه بر حسب نوع و نژاد گندم تفاوت می کند.

 

طبقه بندی گندم به سه روش انجام میشود:

۱) طبقه بندی زراعی گندم:

گندم پاییزه: گندم پاییزه درنیمکره شمالی،درفصل پاییزو زمانی که دمای خاک از ۱۳ درجه سانتیگرادکمترباشد،کشت می‎ شود. در این روش کشت، ابتدا بذرگندم پاییزه جوانه می‌زند وسپس درفصل زمستان،گیاه به صورت گیاه جوان کوچک باقی می‎ماند

و سپس با شروع فصل بهار،مجدداًرشدونموخودراآغاز می‎نماید. این سرما موجب میشود که نیاز فیزیولوژیکی گندم تامین شود .

گندم پاییز در انتهای فصل بهار برداشت می‎شود. این نوع گندم نسبت به گندم های بهاره ریشه‌های عمیق‌تر و پر پشت‌تری داردکه تا ۲۰ سانتیمتردرخاک نفوذ می‌کند زیرا فصل رشد طولانی‌تری پشت سر می‎گذارد.چون زمان بیشتری در خاک میماند طبیعتا فرصت بیشتری برای استفاده از مواد غذایی خاک پیدا کرده و مقاومت بیشتری به تنش ها، بیماریها دارد و عملکرد بهتری ارائه میدهد.

 

گندم بهاره:

این نوع در ابتدای فصل بهار کاشته می‎شود که پس ازجوانه زدن،گیاه جوان دربهار و اوایل تابستان رشدکرده ومحصول آن اواخرتابستان برداشت می‎گردد.

در بهاره عمومادرمناطقی کشت می‌شودکه گندم پاییزه نمی‌توانددربرابرسرمای سخت زمستانی آن مناطق،مقاومت کند. به عبارت دیگر گندم بهاره مناسب مناطق سردسیر است.

عملیات کاشت به محض اینکه دمای خاک به یک درجه سانیگراد بالای صفر رسید شروع میشود.

 

گندم بهاره-زمستانه:

تعدادی از گندمها چون نیاز چندانی به یک دوره سرد طولانی ندارند میتوان آنها را در برخی مناطق ،هم در پاییز و هم در بهار کشت کرد. تولیدات گندمهای حد واسط بیشتر از گندمهای بهاره و کمتر از گندمهای پاییزه است.مقاومت نسبتا کمی نسبت به درجات حرارت پایین ،تغییرات نور و رطوبت دارند .

 

سه خصوصیت دانه گندم که تشخیص گندم پاییزه از بهاره را ممکن میسازد:
  • بذر گندم پاییزه دارای رویان کوچکتری است.
  • بذر گندم پاییزه دارای شکاف عمیق تری در روی دانه میباشد.
  •  لبه های شکاف گندم پاییزه گرد و لبه گندم های بهاره تا حدودی زاویه دار میباشد.

 

۲) طبقه بندی تجاری

آنها از نظر تجاری به نرم، نیمه سخت و سخت طبقه بندی می شوند. که اندوسپرم دانه های نرم بعد از رسیدگی کامل آردی و نرم هستند، اما در گندم ها سخت اندوسپرم شیشه ای است، در گندم هایی که نرم هستند، گلوتن کم و ارزش غذایی کمی دارند و به همین دلیل در نان استفاده نمیشود و در تهیه بیسکویت استفاده می شود.

اما گندم سخت که گلوتن بیشتری دارد در نانوایی استفاده می شود. در یک قاعده کلی گندمهای سخت،رنگ تیره و گندمهای نرم رنگ روشن دارند.

گندمهای قرمز سخت بهاره و پاییزه به طور متوسط دارای ۱۱-۱۵ درصد و گندمهای نرم دارای ۸-۱۱ درصد پروتئین هستند.میزان پروتئین با کود فسفر کاهش و با کود ازت افزایش میابد (کود پتاس بی تاثیر است).

 

گندمها با توجه به میزان سختی و نرمی بافت اندوسپرم و رنگ دانه به شرح زیر تقیسم بندی میشوند:

 

۱) گندم سخت قرمز بهاره
۲) گندم سخت قرمز زمستانه

۳) طبقه بندی ژنتیکی :
گندمهای دیپلوئید: گونه های دارای ۱۴ کروموزوم
گندمهای تتراپلوئید: گونه های دارای ۲۸ کروموزوم
گندمهای هگزاپلوئید :گونه های دارای ۴۲ کروموزوم

۵) گندم دروم
۶) گندم قرمز دروم
۷) گندم مخلوط

 

گندم

اﻧﺘﺨﺎب ﺻﺤﻴﺢ ﻧﻮع رﻗﻢ ﮔﻨﺪم، ﺗﻬﻴﻪ و ﻣﺼﺮف ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ و ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻬﺎده‌ﻫﺎ، ﻓﺮاﻫﻢ کردن و ﺑﻪ ﻛﺎرﮔرفتن ادوات و ﻣﺎﺷﻴﻦ‌آﻻت ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای شخم وکاشت، تغذیه مناسب وکنترل آﻓﺎت و ﺑﻴﻤﺎری‌ها و رعایت تناوب کشت عوامل داشتن مدیریت مناسب کاشت گندم است.

 

فروش گندم :

فروشگاه ده مـــپ در حال حاضر آماده فروش این محصول ارزش مند می باشد. لذا فروشگاه ها ، میوه فروشی ها ، سوپر مارکت ها و همه هموطنان عزیز می توانند با خیالی آسوده از کیفیت کالاهای ده مـــپ، اقدام به خرید این محصول نمایند.

برای مشاهده سایر محصولات به صفحه فروشگاه محصولات کشاورزی مراجعه نمایید.

علوفه ای ذرت

کاربرد علوفه ذرت در کشاورزی:

تعریف علوفه ی ذرت:

سه استراتژی اصلی برای مدیریت علوفه (که اصطلاحاً به آن پتروشیمی یا پسماند نیز گفته می شود ) پس از برداشت دانه ذرت وجود دارد : نگهداری آن در مزرعه ؛ آن را بیل کنید یا آنرا چرا کنید . این مقاله به بررسی مزایا و معایب هر یک از استراتژی ها و تأثیرات خط تولید کشاورزان می پردازد .

 

نگهداری علوفه ی ذرت در مزرعه

یکی از مزایای نگهداری علوفه ذرت در مزرعه ، حفظ خاک است. NRCS توصیه می کند برای بهبود سلامت خاک تا حد امکان خاکهای پوشیده نگهداری شود .

سطح بالای پوشش و زبری خاک طبق RUSLE2 ، ابزاری که NRCS برای تخمین پتانسیل فرسایش استفاده می کند ، تلفات خاک را کاهش می دهد . علوفه ذرت پس از برداشت دانه بر روی سطح خاک باقی مانده می تواند به راحتی ۹۰-۹۵٪ پوشش ایجاد کند . بعلاوه ، ساقه های ذرت ایستاده باقیمانده زبری مزرعه را افزایش می دهند . برعکس ، از بین بردن علوفه از طریق مرطوب سازی یا چرا می تواند ۲۵ تا ۸۰٪ از پوشش را کاهش دهد بسته به روش استفاده شده (خرد کردن ، ریک کردن ، و بالن در مقابل خیس کردن ترکیب ردیف های باد فقط در مقابل چرای نوار ، و غیره ) ، خاک را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد فرسایش ، به ویژه در زمین های شیب دار .

 

حذف علوفه از مزرعه

از بین بردن علوفه از مزارع ، از طریق بالانس یا چرای دام ، می تواند راهی اقتصادی برای تغذیه گاوها و افزایش فصل چرا باشد .

برداشت مکانیکی علوفه ذرت می تواند مواد خوراکی زمستانی را به صورت مواد غذایی ذرت معدنی تهیه کند . در دسترس بودن مواد مغذی در دانه ذرت متفاوت است و می تواند به روند برداشت بستگی داشته باشد . فرآیند برداشت مکانیکی به طور کلی بیشتر از ساقه و لپه را جذب می کند که کمتر خوش طعم هستند و از مواد مغذی کمتری برخوردار هستند . در فناوری پیشرفت هایی حاصل شده است که برداشت بیشتر پوسته ، برگ و لپه را آسان می کند .

چرا

چرای علوفه ذرت پس از برداشت در مزرعه یکی از راه های افزایش فصل چرا و کاهش هزینه های خوراک است .

در صورت دسترسی آزاد به کل مزرعه علوفه ، گاو ابتدا هر دانه باقیمانده را انتخاب می کند ، به دنبال آن پوسته و برگ ، سپس لپه و ساقه را انتخاب می کند . روش های تطبیقی ​​چرا (مانند استفاده از چرا چسب نواری) می تواند مقدار علوفه تازه موجود را بهینه و ساختار آنچه را که گاوها می توانند به صورت انتخابی چرا دهند ، بهینه کنیم . این می تواند یک رژیم غذایی یکنواخت تری ایجاد کند. زیرا گاوها ابتدا بطور انتخابی از باقی مانده دانه می چرند. جستجوی زمینه برای انبوه دانه های اضافی که می تواند باعث اضافه بار دانه و مسائل مربوط به بهداشت دام شود ، مهم است. مزارع با بیش از ۸ تا ۱۰ بوشل روی زمین باید به روشی مدیریت شود که میزان مصرف دانه را تعدیل کند . تطبیق گاو با مکمل دانه قبل از مشارکت ، روش دیگری برای به حداقل رساندن ناراحتی گوارشی است .

 

درباره علوفه ی ذرت

مهم است که تشخیص دهیم کیفیت علوفه با پیشرفت فصل تغییر خواهد کرد . میزان افت کیفیت به میزان ذخیره و عوامل محیطی مانند رطوبت ، بارش و شرایط مزرعه بستگی دارد. چرا به جای استفاده از مزرعه در اواخر زمستان ; چرا در اولین ماه های پس از برداشت ; می تواند مزیت داشته باشد . ترکیب مغذی علوفه در آغاز دوره چرا تقریباً ۶-۷٪ پروتئین خام و ۶۵-۷۰٪ TDN در مقایسه با سطوح پایین تر (۵٪ پروتئین خام و ۴۰٪ TDN) در پایان دوره چرا است .

ورمی کمپوست چیست وچه مزایا و کاربردی دارد

 

کدام یک بهتر است نگهداری علوفه در مزرعه یا بالون زدن؟

 

نگهداری علوفه در مزرعه زمانی بهتر است که   :

 

حفاظت از خاک هدف اصلی مزرعه است

زمینه ها متوسط ​​یا بسیار شیب دار هستند

هیچ محصول پوششی پس از برداشت دانه کاشته نخواهد شد

خوراک در مزرعه مورد نیاز نیست و بازار مناسب خارج از مزرعه وجود ندارد

بالون زدن زمانی بهتر است که :

 

خوراک مورد نیاز است اما زیرساخت های حصار و آب کم است

کود وارداتی است

مزارع دارای سطح بالایی از دانه باقی مانده هستند و خطر اسیدوز نگران کننده است

 

مقاله علوفه ذرت

ورمی کمپوست چیست وچه مزایا وکاربردی دارد؟

تأثیر کاربرد ترکیبی ورمی کمپوست و کود معدنی بر رشد گیاه و حاصلخیزی خاک

 

کود ورمی کمپوست:

 

کود ورمی کمپوست حاصل فعالیت بیولوژیک نوعی کرم خاکی با نام علمی EiseniaFoetida می‌باشد.

 

کود الی ورمی کمپوست

این جانور با تغذیه از مواد آلی موجود در طبیعت آن را به کود آلی مغذی تبدیل می کند.

به گونه‌ای که  این کود به عنوان یکی از غنی ترین کودهای آلی بیولوژیک شناخته شده در دنیا می‌باشد.

 

ورمی کمپوست تأثیر زیادی روی گیاهان دارد .

این مواد مغذی موجود در گیاهان را تقویت می کند ; به جوانه زدن سریع تر دانه ها ، رشد سریعتر ; ایجاد سیستم های ریشه ای بهتر و عملکرد بالاتر کمک می کند.

این بدان معناست که گلها یا میوه ها و سبزیجات تازه بیشتر است

 

ورمی کمپوست به سرکوب بیماری های گیاهان و آفات حشرات نیز کمک می کند.

 

کمپوست :


کودی است که از تخریب مواد آلی در اثر فعالیت میکروارگانیسم ها در محیط مرطوب تهیه می شود.

در نتیجه این فرآیند ، محتوای نیتروژن ، فسفر … و سایر مواد مغذی به راحتی قابل جذب توسط گیاه افزایش می یابد ; زیرا مقدار سلولز ، همی سلولز و پکتینین کاهش می یابد (مسئول تبدیل نیتروژن و فسفر در خاک از جذب آسان توسط گیاه به شکلی که جذب آن کمتر باشد).

 

 

کاربرد ورمی کمپوست :

 

در خواص فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی خاک تأثیر بسزایی دارد.

این کود اصلاح کننده خصوصیات فیزیکی و شیمیایی و بیولوژیکی خاک است .

 

علاوه بر وزن مخصوص کم ،  فاقد هرگونه بو ; میکروارگانیسم‌های پاتوژن، باکتری‌های غیر هوازی، قارچ ها و علف های هرز می‌باشد .


کمپوست باعث بهبود خواص فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی خاک و همچنین افزایش اثر کودهای معدنی (شیمیایی) می شود که شرایط مناسبی را برای تشکیل ریشه های قارچ (میکروهازا) بر روی ریشه گیاهان چوبی (درختان و بوته ها) فراهم می کند .

 

معمولاً نسبت کربن به ازت (C/N) ورمی کمپوست ۱۵ تا ۲۰ بوده و طول دانه‌های خشک آن بین ۱ تا ۵ میلیمتر متغیر است. هوموس آن نیز ۲۰ درصد وزن خشک می‌باشد.

 

 

کودورمی کمپوست چیست :

 

 

به طور خلاصه ورمی کمپوست نوعی کود سبز است که از مواد زاید آلی به کمک ارگانیسم‌های مفید تهیه می‌شود . دارای عناصر مغذی لازم و کافی برای تولید محصول مناسب و سالم است.

کرم‌های‌خاکی در نتیجه فعالیت خود باعث تسریع تحرک یون‌ها در سطح و عمق پروفیل خاک می‌گردند.

در این مرحله آنها با ترشح مواد شیمیایی می‌توانند برخی از عناصر غذایی پایه موجود در خاک را از حالت تثبیت خارج نموده به شکل قابل جذب گیاه تبدیل کنند.

 

این فرایند توسط کرم‌های‌خاکی به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم انجام می‌گیرد‌.

مثال تأثیر مستقیم آنها در معدنی شدن ازت است . این عنصر که معمولاً به شکل کمپلکس‌های آلی غیرقابل استفاده گیاه در خاک وجود دارد پس از عبور از لوله گوارش کرم‌های‌خاکی ابتدا به آمونیاک و سپس به نیتریت و نیترات تبدیل می‌گردد.

تأثیر غیرمستقیم کرم‌های خاکی در ازدیاد حاصل‌خیزی خاک ; ازدیاد فعالیت میکروارگانیسم‌ها و جانوران خاکزی در نتیجه تولید مواد محرک ریشه نظیر ویتامین‌ها بویژه ویتامین B12 است.

بنابراین با توجه به نقش کرم‌های‌خاکی در اصلاح ساخت بافت و سایر عوامل یاد شده دارند.

بطور مستقیم در ازدیاد حاصل‌خیزی و باروری خاک و افزایش محصول مؤثر واقع می‌شوند. همچنین شواهد بسیاری وجود دارد که غلظت کلسیم ; سدیم، منیزیم، پتاسیم، فسفر و مولیبدن قابل جذب در مدفوعات کرم‌های‌خاکی بیشتر از محیط اطراف آنها می‌شود.

 

هرچیزی که باید درباره هرس کردن بدانید

 

مزایای استفاده از کود ورمی کمپوست :

 

  1. سبک و فاقد هرگونه بو
  2. عاری از تخم علفهای هرز
  3. حاوی میکروارگانیسم‌های هوازی مفید مانند از تو باکتریها
  4. بالا بودن میزان عناصر اصلی غذایی در مقایسه با سایر کودهای آلی

    تولید کود ورمی کمپوست

    کود ورمی کمپوست از فضولات کرم ها به دست میاید

  5. دارا بودن عناصر میکرو مانند آهن، روی، مس و منگنز
  6. دارا بودن مواد محرکه رشد گیاهی نظیر ویتامین‌ها به ویژه ویتامین B12
  7. قابلیت بالای نگهداری آب و مواد غذایی عاری از باکتری‌های غیرهوازی، قارچ‌ها و میکروارگانیسم‌های پاتوژن
  8. اصلاح‌کننده خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک
  9. انطباق کامل با الزامات قوانین و مقررات محیط زیست
  10. تولید در داخل کشور (صد درصد)
  11. قابل مصرف در پرورش کلیه محصولات کشاورزی
  12. هوادهی خاک با ایجاد خلل و فرج و ایجاد پوکی در خاک‌های متراکم
  13. استفاده از این نوع کود، کیفیت و کمیت محصولات کشاورزی را نسبت به کود شیمیایی افزایش می‌دهد
  14. مشکلات مربوط به باقی ماندن کود شیمیایی در مواد غذایی را ندارد.

 

 

انواع کمپوست :

 

در زمینه کاشت درختان جنگلی از کودهای کود کمپوست زیر استفاده می شود:

۱-زغال چوب گیاهی + کود حیوانی (۴: ۱) با افزودن ۲۰-۳۰ کیلوگرم فسفر آسیاب شده و همان مقدار آهک برای مخلوط یک تن.
۲- زغال چوب گیاهی + ضایعات جامد (۵/۱: ۱) در حالی که در مورد زغال خشک به مقدار حداکثر ۲ تن استفاده می شود
۳- زغال چوب گیاهی + مواد معدنی (۱ تن زغال چوب گیاهی + ۱۵ کیلوگرم سوپرفسفات + ۵ کیلوگرم نیترات آمونیوم یا ۱۵-۲۰ لیتر آمونیاک + ۶ کیلوگرم کلرید پتاسیم).
۴- زغال + خاک پر از گیاه و ریشه (۱ تن زغال چوب گیاهی + ۱۰۰ کیلوگرم خاک پر از گیاه و ریشه + ۱۶۰ کیلوگرم – ماسه و کود معدنی مانند کود کمپوست تهیه شده از زغال + ماده معدنی).
۵- کود حیوانی + فسفر (۱ تن کود حیوانی + ۱۵-۲۰ کیلوگرم فسفر ریز آسیاب شده).
۶- کود حیوانی + سوپرفسفات (۱ تن کود حیوانی + ۲۰ کیلوگرم سوپرفسفات).

 

 

 

مشکلات تولید و عرضه ورمی کمپوست :

 

کمپوست سازی ورمی به عنوان یک روش پاک ، پایدار و اتلاف صفر برای مدیریت پسماندهای آلی در نظر گرفته می شود.

اما هنوز هم در محبوبیت تولید ورمی کمپوست  محدودیت هایی وجود دارد. به جای افزایش تحقیقات در زمینه ورمی کمپوست ; کاربرد عملی ورمی کمپوست نیاز به توجه بیشتری دارد.

کمپوست سازی ورمی در مقیاس وسیع برای حل مشکل دفع زباله به طور موثر و در سطح جهانی مورد نیاز است.

یکی از عمده ترین محدودیت ها عدم آگاهی و دانش مناسب در مورد ورمی کمپوست و استفاده از  ان است.

لازم است با سازماندهی فعالیتهای مختلف آموزشی و ترویجی ; کشاورزان را در مورد کمپوست سازی ورمی و استفاده مناسب از ورمی کمپوست راهنمایی کنیم.

برای آموزش و کمک به کشاورزان برای کشاورزی ارگانیک ، باید فعالیت های نوآورانه و موثر کشاورزی ایجاد شود. آنها باید در مورد روند ورمی کمپوست و مقادیری از ورمی کمپوست که باید برای دستیابی به بهترین نتیجه در زمینه های کشاورزی استفاده شود ، آموزش ببینند .

هزینه بیشتر کود آلی نسبت به کود مصنوعی نیز مانعی است که کشاورزان در مقیاس وسیع از محصولات ارگانیک استفاده کنند. استفاده گسترده از ورمی کمپوست به دلیل عدم اجرای سیاست مربوط به فناوری ورمی کمپوست حاصل نمی شود.

اگرچه کمپوست سازی را می توان بسیار سودمند و یک استراتژی کم هزینه فاضلاب به ماده در نظر گرفت که امکان بازیافت مواد مغذی آلی را به اکوسیستم فراهم می کند. اما از نظر زیست محیطی باز هم مشکلات مهمی ایجاد می کند.

با توجه به تخریب سریع مواد آلی نیتروژن دار ، می توان تلفات مهم نیتروژن و انتشار گازهای گلخانه ای  را مشاهده کرد.

 

مشکلات تامین مواد اولیه ورمی کمپوست :

 

حفظ تأمین مداوم پسماندهای آلی ، آب ، دما و رطوبت از موانع عمده ای است که فرآیند کمپوست سازی ورمی را پیچیده می کند .

بیشتر زباله ها به یک بستر حجیم (بیشتر کود حیوانی) و قبل از کمپوست سازی ورمی کمپوست نیاز دارند.

هزینه حمل و نقل نیز روند کار را گران می کند. اثر ترکیبی همه این مشکلات مانع محبوبیت مقیاس تجاری ورمی کمپوست شده است.

بعلاوه ، برخی از مشکلات همچنین با استفاده از ورمی کمپوست به عنوان کود همراه است .

مانند مواد فیتوتوکسیک ، غلظت زیاد نمک و محتوای فلزات سنگین ; که بر رشد و نمو گیاه تأثیر منفی می گذارد .

در برخی موارد ، استفاده از ورمی کمپوست نابالغ نیز از جوانه زنی بذر و رشد گیاه جلوگیری می کند .

این ممکن است به دلیل تفاوت در نوع خاک و شرایط هواشناسی آن منطقه خاص باشد.

تحقیقات آینده باید بر روی توسعه نرخ های بالایی از کمپوست ورمی به طور مستقیم و بدون هیچ گونه مکمل و مهارت در فن آوری متمرکز باشد.

 

ویژگی‌های ورمی کمپوست آماده :

 

کود ورمی کمپوست

کرم ها درحال کمپوست سازی

 

ورمی کمپوست آماده و رسیده دارای رنگ تیره می‌باشد .

با داشتن رطوبتی قابل قبول بین دو انگشت حالت صابونی و لغزنده به خود می‌گیرد.

بی‌بو بودن در ورمی کمپوست مطلق نیست و ورمی کمپوست مرطوب بویی کمی خفیف تر و نزدیک به خاک دارد .

دانه بندی مشخص ورمی کمپوست نشانه دیگر از مطلوبیت ورمی کمپوست می‌باشد .

البته لازم است ذکر شود که دانه بندی خوب با سرند مناسب و همچنین به موقع سرند کردن بستر از لحاظ رطوبتی رابطه‌ای مستقیم دارد .

در ورمی کمپوست آماده شما دانه‌های تیره که همان ورمی کمپوست یا مدفوع کرم است می‌بینید .

باقی‌مانده از بستر اولیه نیمه تجزیه شده یعنی تخم گیاه یا آفت در آن مشاهده نمی‌شود.در واقع برد این کود بدلیل نداشتن تخم علف هرز و آفت می‌باشد .

آبگیری ورمی کمپوست یک خاصیت منحصر به فرد برای این کود می‌باشد. بگونه‌ای که در انتهای زمان تولید شما پی می‌برید که بسترهای شما دارای رطوبت بالایی می‌باشد. زمان و تکرار آبیاری شما کاهش میابد و این موضوع نیز نشانه‌ای از وجود ورمی کمپوست می‌باشد.

 

 

کودهای آلی

کودهایی هستند که به طور کامل یا جزئی حاوی عناصر غذایی خاک به صورت پیوندهای منبع آلی گیاهی یا حیوانی هستند.

مواد آلی اصلی ترین عنصری است که باید در خاک تأمین شود تا از پایداری عملکرد آن اطمینان حاصل شود ، که در خاک های شنی در شرایط مناطق خشک و نیمه خشک کمتر است یا اصلاً وجود ندارد.

این کودها با یکدیگر فرق دارند … برخی از آنها کودهای حیوانی منظم هستند و برخی دیگر کودهای مایع حیوانات ، مدفوع پرندگان و کمپوست (کود تجزیه شده میکروبی بالغ پس از عبور از مراحل تخمیر و عملیات حرارتی) ، کود سبز ، مواد زائد جامد ، باغ ها و مواد زائد زیست صنعتی و صنعتی جنگل است.

 

اثربخشی آن :

اینکه کودهای آلی تأثیر بسزایی در بهبود خواص خاک کشاورزی دارند ، زیرا این امر مربوط به تجهیز کامل آن به عناصر مهم لازم در تغذیه گیاه و تقویت آن برای تهیه عناصر کودهای شیمیایی اضافه شده به آن است.

این ماده همچنین برای ایجاد مواد آلی بیوشیمیایی فعال در لایه زیرین کشت یا تهیه شده ، همانطور که ​​در زمینهای شنی اتفاق می افتد . که منبع انرژی برای میکروارگانیسمهای موجود در آن است (میکروارگانیسمهای مفید خاک را فعال می کند) ، که به نوبه خود مواد مغذی غیر قابل جذب را تبدیل می کند ، ایجاد می شود.

از طریق فرآیند معدنی سازی مواد آلی به مواد ساده و قابل جذب آسان
پیوندهای معدنی افزایش یافته و هوموس در طی تجزیه کودهای آلی در خاک تشکیل می شود.

این افزایش باعث بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی لایه خاک شخم زده یا آماده شده می شود ، که به افزایش ظرفیت جذب آن ، تنظیم اسیدیته و بهبود سیستم آب کمک می کند. همچنین شرایط مناسب و ایده آل برای مصرف مواد مغذی و کودهای معدنی را فراهم می کند.

این ماده همچنین به میزان قابل توجهی ، در کاهش مصرف کودهای ازته و ازت خاک کمک می کند ، علاوه بر آن در تشویق روند تثبیت بیولوژیکی نیتروژن نقش دارد.

 

 

پیوند زدن درخت ها

پیوند زدن درخت ها از نظر فیزیولوژیکی و بیولوژی

 

پیوند زدن درخت ها

 

پیوند زدن که در حقیقت عبارت از زخم کردن و قطع مقدار زیادی از شاخ و برگ گیاه و بعداً مجبور کردن دو نبات مختلف به زندگانی با یکدیگر است .

 

تغییرات فیزیولوژیکی و بیولوژیکی مخصوصی در گیاه پیوندی جدید به وجود می آورد .

 

جوش خوردن پیوندک و پایه

 

برای اینکه فسمت های مختلف دو گیاه بتواند با یکدیگر زندگانی کرده و تولید نهال جدید کند و بهره کافی دهد باید اتصال این دو قسمت با یکدیگر کامل باشد یعنی باهم جوش خورده یکی شود .

این موضوع ممکن نیست مگر آنکه پایه و پیوندک با یکدیگر نمو نموده و سلولهای محل اتصال با یکدیگر شروع به فعالیت کرده نسج جوانی به وجود آورد .

 

برای حصول این مقصود ; باید دو طبقه مولده پایه و پیوندک با یکدیگر منطبق شده به یکدیگر بچسبند یعنی هیچ قسم مانع از مایع یا جامد و یا بخار بین آنها قرار نگیرد.

 

پیوند زدن درخت ها

 

در نباتات علفی تقریباً تمام سلولهای پایه و پیوندک نمو کرده یک نوع سنجش پارانشیمی تولید می کند که فضای بین پایه و پیوندک را پر می نماید .

در نباتات خشبی این عمل تقریباً فقط بوسیله سلولهای طبقه مولده انجام می گیرد .

 

پس از آنکه فضای بین پایه و پیوند به وسیله این نسج پر شد یک طبقه از سلولهای آن تبدیل به طبقه مولده شده و شبیه پلی رابط بین طبقه مولده پایه و این طبقه در پیوندک می شود

 

که من بعد مانند کامبیوم معمولی درخت در داخل تولید آوندهای چوبی نموده و در خارج تشکیل آوندهای آبکشی می دهدو بدین ترتیب اتصال و یکسره شدن آوندها از پایه به پیوند عملی می شود .

 

پیوند زدن درخت ها

 

در نباتات دو لپه اگر مانع تجانس پایه و پیوندک در بین نباشد جوش خوردن دو قسمت درخت پیوندی حتمی است

ولی در نباتات یک لپه این امر غیر ممکن است و اگر هم پایه با پیوندک جوش بخورد دوام آن حداکثر یک سال خواهد بود .

( بنا بر تجربیات شوبرت در کتاب مولیش) علت عدم موفقیت درپیوند کردن نباتات یک لپه مانند درخت خرما ; فقدان ساختمان ثانوی و عدم وجود طبقه مولده متصل به هم می باشد .

قرابت پیوندک با پایه

 

جوش خوردن پایه و پیوندک تابع دقت در عمل قرار دادن پیوندک روی پایه می باشد .

یعنی دو طبقه مولده باید حتماً با یکدیگر تماس حاصل کنند ولی برای منظور مورد بحث یعنی جوش خوردن دو قسمت با یکدیگر این شرط کافی نیست .

 

زیرا علاوه بر لزوم تطبیق دو طبقه مولده طبیعت دو گیاه مورد عمل نیز باید با یکدیگر وفق دهد و یا به عبارت دیگر تجانس و قرابتی نیز بین انها برقرار باشد .

 

 

تا عمر درخت پیوندی زیاد شده و بهره کافی دهد . در پاره ای از نباتات مشاهده می شود که دو نوع گیاه مختلف مانند درخت گلابی و درخت به کاملاً با یکدیگر جوش خورده تولید درختی پر بهره و نسبتاً قوی می نماید.

 

ادامه مطلب

 

در بعضی از درختان دیگر حتی افراد یک جنس را که ژانر می نامند نمی توان با یکدیگر پیوند نمود مثلاً سیب و گلابی که هر دو از یک جنس ولی جور مختلف می باشند

اغلب با یکدیگر جوش نمی خورند و اگر هم اتفاقاً پایه ; و پیوندک با یکدیگر جوش خورد عمر درخت پیوندی خیلی کوتاه می باشد و از نظر اقتصادی کم بهره خواهد بود.

 

این قرابت و تجانس که امری است طبیعی گاهی به اندازه کار پیوند زدن را مشک می کند که پاره ای از درخت های سیب را نمی توان با یکدیگر پیوند نمود .

 

مثلاً درخت سیبی که دارای چوب نرم است و درخت سیبی که چوب آن سخت می باشد با یکدیگر قابل پیوند نیست .

 

همه چیز درباره پیوند زدن درخت ها

موضوع تجانس بین پایه و پیوند که از مسائل مهم پیوند زدن و یکی از شرایط لازم موفقیت در عمل پیوند می باشد کاملاً تجربی است .

یعنی فقط عمل و ازمایش نشان می دهد که چه نوع گیاهی یانبات دیگر قابل پیوند کردن است .

 

 

چمن و باغ

نحوه انجام : پیوند زدن درخت

آیا درختی دارید که در مکان نامناسبی قرار داشته باشد ؟ نیازی به خرد کردن آن نیست ! با استفاده از ابزارها و تکنیک های مناسب می توانید یک درخت را به منطقه دیگری در حیاط خود پیوند بزنید .

 

روش پیوند زدن درختان

درختان برگریز یا همیشه سبز; سایه دار یا زینتی باشند ; ارزش افزوده و جذابیت هر خاصیت را افزایش می دهد .

اما ; گاهی اوقات ; قرار دادن یک درخت برخی از مشکلات را نشان می دهد . شاید مانع از یک پروژه ساختمانی مانند یک منزل مسکونی یا یک طبقه اضافی شود .

شاید درخت در شرایط نامناسب ; خاک یا آب در مکان فعلی خود دست و پا بزند . یک درخت همچنین ممکن است شروع به رشد بیش از حد نزدیک به خانه یا محوطه سازی اطراف کند و از رشد سالم جلوگیری کند.

وضعیت هر چه باشد ; آن درخت که وضعیت نامناسبی دارد لازم نیست شما را پایین بیاورد یا خرد شود .

تا زمانی که قطر تنه درخت نهال سالم از سه اینچ بزرگتر نباشد ; یک صاحبخانه می تواند این راهنما را برای نحوه پیوند درخت به نقطه دیگری در حیاط دنبال کند.

 

نحوه پیوند

 

اگر می خواهید درختی را در ملک خود پیوند بزنید ; حتماً آن را درست انجام دهید : درختان باید در اواخر پاییز یا اوایل بهار منتقل شوند .

زیرا حالت خاموش درخت باعث رشد سریع ریشه در مکان جدید می شود . در صورت پیوند در پاییز ;کار را زود انجام دهید تا ریشه ها قبل از یخ زدن زمین تثبیت شوند .

حتی در این صورت ; شما باید پروژه خود را خیلی زودتر از آن شروع کنید.

 

ریشه های درخت باید چندین ماه قبل از پیوند هرس شوند تا به درخت در محل جدید خود کمک کند .

برای راهنمایی در مورد نحوه هرس و همچنین نحوه پیوند درخت خود و همچنین اطمینان از زنده ماندن آن در خانه جدید ; به خواندن ادامه دهید .

 

فواید پیوند زدن درخت ها

 

در گیاهانی که نمی توان آنها را با قلمه و یا پا جوش ازدیاد نمود برای حفظ مشخصات خارجی و داخلی یعنی ژنتیکی پایه مادری از پیوند استفاده می نماید به عبارت دیگر پیوند کردن تغییری در خواص ظاهری و یا باطنی پیوندک نمی دهد.

 

درختان کهن که به علتی قسمت هوایی ان از بین رفته و یا فرسوده شده باشد ولی ریشه آن قوی و فعال است می توان ان درخت را به وسیله پیوند جوان کرد و این عمل را نسبت به نوع درخت تا حداکثر ۵ مرتبه تکرار نمود

 

ورمی کمپوست چیست وچه مزایا وکاربردی دارد

فواید پیوند

اغلب اتفاق می افتد که در زمستان جانوران جونده مانند خرگوش به باغ آمده پوست درختان را می جوند و از این را ه اغلب باعث خشک شدن درخت می گردند .

برای نجات درخت از مرگ حتمی کافی است دو سر شاخه جوان را در بالا و زیر خم حاصله از دندان جانور به طوری که بعداً شرح خواهیم داد پیوند کنند .

 

اول ، ریشه ها را هرس کنید

روند پیوند یک درخت در واقع چندین ماه قبل از جابجایی واقعی با هرس ریشه های آن آغاز می شود .

این عمل رشد ریشه های جدید فیدر (که آب و مواد مغذی را جذب می کنند) نزدیکتر به پایه درخت را تشویق می کند تا به درخت کمک کند تا بهتر با مکان جدید خود سازگار شود.

اگر می خواهید درختی را در پاییز پیوند بزنید ; بهار قبلی را هرس کنید . اگر می خواهید درختی را در بهار پیوند بزنید ; پاییز قبلی را هرس کنید.

 

مرحله ۱

برای تهیه صحیح درخت برای هرس ; روز قبل آن را به خوبی آبیاری کنید ; آبیاری کمک می کند خاک به ریشه بچسبد و خاک مرطوب راحت تر قابل کاوش است .

 

مرحله ۲

محاسبه کنید که چه مقدار از گلدان ریشه ; خوشه ریشه در پایه درخت شما ; هرس می کنید . به عنوان یک قاعده کلی ; گلوله ریشه باید به ازای هر اینچ ضخامت دریچه عقب; تقری ; باً یک فوت قطر داشته باشد.

بنابراین ; اگر  عقب دو اینچ باشد ; هدف شما این است که گلدان ریشه را به قطر دو فوت هرس کنید .

 

توجه :

اگر تنه درخت شما بیش از سه اینچ قطر داشته باشد ; گلوله ریشه آن برای انجام یک کار محوطه سازی بسیار سنگین و شکننده است .

در عوض ، با یک متخصص تماس بگیرید تا از پیوند این درخت بزرگتر دیدن کند .

 

مرحله ۳

یک سنگر (حدود دو فوت عمق و حداقل یک فوت عرض) را با یک گلدان صاف در اطراف گلدان ریشه ببرید .

اطمینان حاصل کنید که ریشه های موجود را که از این محیط دورتر هستند با استفاده از لبه تیز بیل برش دهید .

 

مرحله ۴

با استفاده از خاک مرتفع ; سنگر را دوباره پر کنید و زیر زمین را با احتیاط قرار دهید .

هنگامی که در دو فصل حرکت می کنید ; باید ریشه های تغذیه کننده جدید نزدیک تر به تنه درخت پیدا کنید و یک سیستم ریشه ای قوی ایجاد کنید .

 

سپس درخت را پیوند کنید .

پس از هرس ریشه ها ; صاحبان خانه باید چندین ماه به درخت فرصت دهند تا سیستم ریشه جدیدی ایجاد کند .

اطمینان حاصل کنید که درخت قبل از برداشتن آن از زمین سالم است ; زیرا یک گیاه بیمار یا آسیب دیده احتمالاً از جابجایی زنده نمی ماند.

 

 

اگر درخت شکوفا نیست (چه به دلیل بیماری و چه به دلیل مسائل زیست محیطی) ; ممکن است لازم باشد تا زمانی که دوباره سالم شود ; آن را نگه دارید.

همچنین ; به عنوان یک معیار ایمن دیگر ; اطمینان حاصل کنید که در طول پروژه در نزدیکی خطوط برق زیرزمینی حفاری نمی کنید .

 

 

درباره پیوند زدن درخت ها

 

هرچیزی که باید درباره هرس کردن بدانید

هرس چیست و چرا انجام می شود؟

 

درباره هرس کردن

هرس برای تقویت سلامت درختان میوه و گیاهان زینتی در باغ شما بسیار مفید است . علاوه بر تسهیل بازسازی طبیعی بافت گیاه ، به حفظ تنه و شاخ و برگ در برابر بیماری ها و حمله احتمالی انگلی ها کمک می کند .

 

چه موقع هرس کنید

دوره ای وجود ندارد که کم و بیش برای هرس گیاهان مناسب باشد . زمان ایده آل بسته به نوع درخت و نتیجه ای که می خواهید بدست آورید بسیار متفاوت است . در بعضی موارد ممکن است مجبور شوید هر سال و چندین بار و به دلایل مختلف همین گیاه را هرس کنید .

با این حال ، به طور متوسط ​​، هرس بیشتر باید بین پاییز و بهار انجام شود : در طول دوره استراحت رویشی گیاه .

ماه مانند پیوند و کاشت نقش اساسی در هرس دارد : درختانی که در روزهایی که ماه کم می شود هرس می شوند تعداد بیشتری میوه می دهند . بنابراین قبل از شروع به برش ، تقویم قمری را برای کشاورزی بررسی کنید و مطمئن شوید که دوره انتخاب شده شما در واقع درست است .

 

ابزار برای هرس کردن

برای هرس درختان و گیاهان در باغ خود ، می توانید از ابزار دستی ، یا از ابزارهای برق یا موتور بنزینی استفاده کنید .

ابزار دستی برای مشاغل کوچک در درختان و گیاهان با اندازه محدود مناسب است ; در حالی که ابزار برقی یا بنزینی برای مناطق گسترده یا مشاغل با شدت بالا ضروری است .

برای برش شاخه های قطر متوسط ​​یا متوسط ​​یا پرچین های کوچک ; می توانید از یک جفت قیچی هرس یا هرس استفاده کنید و سپس جزئیات را با استفاده از برش خاتمه دهید .

با این حال ، برای پرچین های باغی بسیار بزرگ یا درختان میوه ای متعدد ; باید از یک پرچین یا هرس تلسکوپی مانند PPX 271 استفاده کنید که امتداد دارد تا بتوانید بدون استفاده از پله ها یا سکوها به بالاترین شاخه ها برسید .

 

درباره هرس کردن

 

اره برقی های هرس که با جابجایی های مختلف و طول میله های راهنما در دسترس هستند ; مفیدترین و همه کاره ترین دستگاه ها هستند زیرا هنگام کار بر روی شاخه های کوچک و متوسط ​​جابجایی آنها در میان پوشش گیاهی آسان است و به همین دلیل مانور سریع و چابکی برای حداکثر کارایی را می دهد .

قبل از شروع به عملیات برش ; همیشه مطمئن شوید که تجهیزات ایمنی شخصی مناسبی را برای انجام کار با ایمنی کامل در اختیار دارید . شما باید از لباس محافظ ضد برش ; کلاه ایمنی محافظ ، عینک محافظ ، محافظ شنوایی ; چکمه و محافظ ایمنی استفاده کنید ;که اگر از میله تلسکوپی یا اره برقی استفاده می کنید ، از پشت شما محافظت می کند .

خود را با دمنده و چنگک مسلح کنید : آنها به شما کمک می کنند زباله های گیاهی تولید شده در هنگام هرس را جمع آوری کرده و آنها را راحت تر دفع کنید .

 

چگونه هرس کنیم

 

قانون اساسی ساده ساده است : هرچه گیاه نیرو بیشتری داشته باشد ، به هرس کمتری نیاز دارد .

به همین دلیل درختان پیر به شدت هرس می شوند ، در حالی که اصلاح درختان برای درختان جوان و درختانی که کاملاً بارده اند کافی است .

 

شاخه های نیرومند و شاخه های ضعیف

 

درختان متفاوت هستند و شاخه های روی همان درخت نیز متفاوت هستند .

به عنوان مثال ; درختان میوه دارای شاخه های قوی و شاخه های ضعیفی هستند که به هرس متفاوت نیاز دارند . چگونه آنها را تشخیص می دهید؟ شاخه های پرانرژی به صورت عمودی امتداد می یابند و شیره درون آنها با سرعت بیشتری جریان می یابد در حالی که شاخه های ضعیف تر

 

افقی و منحنی

 

شاخه های شدید میوه نمی دهند اما برای هیزم مناسب هستند ; در حالی که شاخه های ضعیف میوه های زیادی تولید می کنند اما به دلیل نازک تر شدن ، خوب نمی سوزند .

 

 درباره هرس کردن

 

شاخه های شدید بیشتر و شاخه های ضعیف کمتر . در حین انجام این کار ; سعی کنید نسبت گیاهان بدون تغییر باشد. همه شاخه ها – به ویژه شاخه های تحمل بار – باید به سمت انتها کاهش پیدا کنند. این بدان معنی است که شما باید شاخه های پایه را کمتر از شاخه های راس گیاه کاهش دهید .

 

غنچه ها

 

درست مانند شاخه ها ، جوانه ها نیز از نظر نوع و هدف متفاوت هستند

جوانه های آپیکالی شدیدترین هستند ; در بالای درخت رشد می کنند و تداوم رشد شاخه یا اندام را تضمین می کنند. در مقابل ; جوانه های جانبی در زیر بغل برگ تشکیل می شوند ، روی شاخه های زیرین رشد می کنند و فقط وقتی جوانه های آپیکالی برداشته می شوند جوانه می زنند .

صرف نظر از محل رشد ، همه جوانه ها می توانند برگ و شاخه های دیگر (جوانه های چوبی) یا گل و میوه (جوانه های گل) تولید کنند .

در بسیاری از گیاهان مانند درختان سیب ; جوانه ها مخلوط شده و می توانند هم شاخه و برگ شوند و هم گل و میوه شوند .

 

 

در مورد هرس کردن

انواع هرس

 

 هرس کردن

بنابراین ، وقتی هرس می کنید ، نتیجه ای را که می خواهید بدست آورید همیشه به خاطر داشته باشید : اگر شاخه ای را کوتاه کنید و جوانه های کمی (گونه های گل) بر جای بگذارید ، شاخه های شما بسیار قوی خواهند بود اما میوه کمتری می دهند .

از طرف دیگر ; اگر تعداد زیادی جوانه بگذارید ، میوه های زیادی خواهید داشت اما شاخه های ضعیفی دارید . در هر صورت ، هرگز فراموش نکنید که حداقل یک جوانه چوب بر روی درخت بگذارید: اگر همه آنها را بردارید ، خطر توقف رشد گیاه وجود دارد .

 

برش دادن

 

حداقل ۶-۷ میلی متر بالاتر از جوانه و با زاویه ۴۵ درجه ببرید .
دستگاه برش را به سمت پایین و از جوانه دور نگه دارید .
اگر می خواهید پوشش گیاهی به سمت راست رشد کند ; شاخه را بالای یک جوانه در سمت راست ببرید . اگر ترجیح می دهید به سمت چپ رشد کند ، جوانه ای را در سمت چپ هرس کنید .

همیشه به یاد داشته باشید که گونه های درختی که در پیش رو دارید را در نظر بگیرید : همه گیاهان در یک شاخه و همزمان میوه نمی دهند ; بعضی از آنها در شاخه های امسال میوه می دهند ; در حالی که برخی دیگر فقط در شاخه های سال قبل یا شاخه های قدیمی تر یا شاخه های سنین مختلف میوه می دهند .

 

انواع هرس

 

همانطور که قبلاً ذکر شد ، هرس  یکسان نیست . بنابراین ، بیایید نگاهی به مکررترین مشاغل و اهداف آنها بیاندازیم .

 

هرس سبز

 

هرس سبز نوعی قلمه زدن است که بین بهار و تابستان انجام می شود و برای از بین بردن پوشش گیاهی اضافی گیاهان بسیار سرسبز استفاده می شود. برای مثال برای رقیق شدن درختان میوه هلو یا انگور بسیار بارور است .

 

هرس تشکیل دهنده

 

هرس اولیه به درختان جوان شکل دقیق می دهد و رشد منظم آنها را تضمین می کند . غالباً برای اصلاح شاخه ها با دو شاخه یا اطمینان از تداوم شاخه های پایین و بالا استفاده می شود .

 

هرس نگهداری

 

هرس نگهداری شامل حذف شاخه های خشک و رشد کند درختان پیر برای تسهیل جوانه زنی شاخه های حاصلخیز است . نگهداری نیز معمولاً در گیاهان علفی استفاده می شود که برای اهداف تزئینی استفاده می شود .

 

برترین ها

 

بالا بردن یا هرس اجباری شامل حذف کامل شاخ و برگ درخت یا شاخه های بزرگتر برای جلوگیری از خطر آسیب به زیرساخت های شهری است . این یک عمل بسیار تهاجمی است ; که درختان را در معرض بیماریها و ضعف قرار می دهد . امروزه ، تقریباً همیشه با تکنیک های کمتر تهاجمی و سازگار با محیط زیست جایگزین می شود .

 

هرس جوان سازی

 

هرس جوان سازی ، برداشتن شاخه های خشک شده از درختان میوه بالغ یا کهنسال به منظور تقویت مجدد شاخ و برگ است . اگر به درستی انجام شود ، این عملیات بسیار کارآمد است . فقط مراقب باشید شاخه های ثانویه را قطع نکنید ، در غیر این صورت خطر جبران ناپذیری به درخت آسیب می زند .

 

هرس مهار

 

وقتی گیاهان یا درختان به طور ناگهانی و بیش از حد رشد می کنند ، می توان آنها را با هرس محدود نگه داشت . این تکنیک شامل برش دادن فقط بزرگترین شاخه ها در حالی است که سعی در سالم نگه داشتن دیگران دارد. این اغلب برای مراقبت از پرچین استفاده می شود .

 

جلا دادن

 

پولاردینگ یک عمل برش است که شامل برداشتن شاخه ها از تاج درخت به منظور تسهیل رشد جانبی است .

 

درباره هرس کردن

 

نحوه پرورش خیار

خیار

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش خیار می پردازیم .

پرورش خیار در دنیا سابقه چند هزار ساله دارد . به عبارت دیگر، حدود بیست قرن قبل از میلاد مسیح مصریان قدیم از آن استفاده می کردند.

علاوه بر این، این میوه حداقل سه هزار سال در هندوستان کاشت می شده است.

چین و آمریکا مهم ترین کشور های تولید کننده خیار هستند و نیز پرورش خیار در ایران ; در استان های کهکیلویه و بویر احمد، لرستان ; خوزستان و ایلام انجام می شود.

 

خواص خیار

 

فشار خون و قلب

مطالعات انجام شده نشان داده است که مقادیر بالای منیزیم ; پتاسیم و فیبر موجود در این میوه می تواند به درمان فشار خون بالا کمک کند و نیز برای سلامت قلب و پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی مفید می باشد.

 

دیابت و قند خون

شاخص گلیسمی این میوه صفر می باشد که به تنظیم گلوکز خون و کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع دو کمک می کند .

علاوه بر این ; این میوه باعث تقویت و بهبود عملکرد پانکراس شده و به تولید بیشتر انسولین کمک می کند.

 

رفع بوی بد دهان

 

این میوه با از بین بردن باکتری های موجود در دهان به سلامت دندان ها و لثه ها کمک می کند . به این صورت که با قرار دادن برش های این میوه در دهان می توانید بوی بد دهان را از بین ببرید.

 

کاهش افسردگی

 

این میوه حاوی مقادیر بالای ویتامین های B از جمله ویتامین B1 ; ویتامین B5 و ویتامین B7 می باشد که باعث کاهش استرس ; اضطراب و درمان افسردگی می شود.

 

لاغری و کاهش وزن

 

این میوه کم کالری و غنی از فیبر است که با کاهش اشتها و پیشگیری از پر خوری به لاغری و کاهش وزن افراد چاق کمک می کند.

 

شرایط پرورش خیار

 

خاک و کود مناسب برای پرورش خیار

 

خیار در هر نوع خاکی کشت می شود اما مناسب ترین خاک برای پرورش خیار، خاک لومی حاصلخیز با زهکشی خوب می باشد و نیاز کودی این گیاه شامل ۸۰-۶۰ کیلوگرم ازت و به همین مقدار اسید فسفریک و نیز ۱۲۰-۹۰ کیلوگرم در هکتار پتاس می باشد.

 

دما و نور مناسب برای پرورش خیار

 

بهترین دمای مناسب برای پرورش خیار بین ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است . در صورتیکه زمان کشت درجه حرارت هوا کمتر از ۱۵ درجه سانتی گراد باشد ; بذر ها سبز نخواهند شد ولی در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد پس از ۶ روز ; در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد پس از ۴ روز و در دمای ۳۰ تا ۳۵ درجه سانتی گراد پس از ۳ روز جوانه ها از خاک خارج می شوند.

این گیاه برای رشد نیاز دارد که ۶ ساعت در روز در معرض مستفیم نور خورشید قرار گیرد.

 

آبیاری مناسب برای پرورش خیار

 

آبیاری ها بسته به بافت خاک متغییر است به این صورت که خاک سبک زودتر خشک می شود پس باید هر ۵ روز و در خاک سنگین هر هفته آبیاری انجام شود .

به این نکته توجه داشته باشید که خیار پهن برگ است و به خاطر تعرق بالا ; کمبود آب می تواند رشد آن را بسیار محدود کند.

 

نحوه پرورش خیار

پرورش خیار در زمین زراعی از طریق بذر

پرورش خیار

پرورش خیار از اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت ماه می باشد. در واقع بذر های آن باید زمانی کاشته شود که سرمای بهاری کاملا از بین رفته باشد .

در ابتدا، زمین را تا عمق ۶۰ سانتی متری شخم بزنید و سپس کود حیوانی پوسیده را به میزان ۵۰ تا ۲۰۰ تن به خاک اضافه کنید و بعد کود شیمیایی را که شامل ازت ; فسفر و پتاس می باشد را به میزان لازم به زمین اضافه کنید.

پرورش خیار در بهار روی پشته هایی که ۱/۵ تا ۲ متر از هم فاصله دارند ; انجام می گیرد.

در این صورت آب از یک طرف وارد شده و به صورت نشتی به ریشه گیاه می رسد. به این نکته توجه داشته باشید که قبل از کاشت بذر، زمین را باید آب داد تا خط آب مشخص شود،

سپس در محل خط آب حفره هایی به عمق ۳ تا ۴ سانتی متر ایجاد کنید و داخل هر حفره ۲ تا ۳ بذر که قبلا به مدت ۲۴ ساعت خیسانده اید به فاصله ۵۰ تا ۷۰ سانتی از یکدیگر بکارید. بذر ها بعد از ۶ تا ۸ روز جوانه می زنند.

به این نکته توجه داشته باشید

زمانی که بوته ها ۲ تا ۴ برگی شدند، بوته های ضعیف تر را قطع کنید و بوته های قوی تر را برای میوه دهی نگه دارید.

بعد از اینکه بوته خیار ظاهر شد باید مرتب اطراف آن را وجین کرد و نیز در فصل گرم که خیار به بار دهی می رسد ; هر ۵ تا ۷ روز یک بار احتیاج به آبیاری دارد.

به این نکته توجه داشته باشید که آبیاری باید به آهستگی و آرامی انجام شود. به طوری که حداقل تا عمق ۶۰ سانتی متری خاک نفوذ کند و به هیچ وجه نباید روی برگ های بوته های خیار آب بپاشید زیرا باعث تولید قارچ روی برگ ها می شود.

 

پرورش خیار در گلدان از طریق بذر

پرورش خیار

  • در ابتدا برای پرورش خیار، باید بذری را برای کاشت انتخاب کنید که هیبرید و نیز دارای ساقه های کوتاه تر باشد تا فضای کمتری را اشغال کند.
  • سپس گلدانی را انتخاب کنید و آن را با خاک برگ ; کمپوست و خاک باغچه پر کنید. به این نکته توجه داشته باشید که کف گلدان را مقداری سنگ ریزه بریزید تا گلدان زهکش خوبی داشته باشد.
  • در واقع گلدان مناسب برای کاشت، گلدانی است که قطر و ارتفاع آن حداقل ۳۰ سانتی متر باشد.
  • هر گلدان برای ۵ تا ۶ بذر مناسب است . بذر ها را در عمق ۱ تا ۲ سانتی متری خاک بکارید و فاصله بین بذر ها حداقل باید ۲ سانتی متر باشد.
  • بعد از کاشت بذر ها خاک را در چند مرحله آبیاری کنید.
  • به این نکته توجه داشته باشید که خاک خیلی خیس نشود و نیز برای رشد بهتر باید گلدان را به مدت ۶ ساعت در نور مستقیم آفتاب نگهداری کرد.
  • بعد از چند روز بذر ها شروع به جوانه زنی می کنند . به این نکته توجه داشته باشید زمانی که ارتفاع جوانه ها به ۷ سانتی متر رسید ; دو جوانه که قوی تر از بقیه هستند را انتخاب کنید و بقیه را به آرامی از خاک بیرون بکشید.
  • صبر کنید تا گیاه رشد طبیعی خود را داشته باشد و زمانی که ارتفاع دو بوته به حدود ۲۵ سانتی متر رسید ; بوته ی قوی تر را انتخاب کنید و دیگری را به آرامی از خاک بیرون بکشید.
  • پس از این بوته ی خیار به طور متوسط روزی ۲ سانتی متر رشد می کند. برای اینکه گیاه خوب محصول بدهد باید به ریشه ها به خوبی آب برسد به این صورت که در هنگام آبیاری، آب از پایین گلدان خارج شود.

 

نحوه برداشت خیار

 

برداشت خیار

 

خیار بین ۵۰ تا ۷۰ روز از زمان کاشت آماده برداشت است .

در واقع خیار را براساس اندازه آن برداشت می کنند و به سن آن توجهی نمی کنند و به محض این که خیار به اندازه مطلوبی رسید باید برداشت شود

زیرا هرچه فاصله برداشت طولانی تر شود تعداد خیار های درشت تر که خارج از اندازه مطلوب بازار است ; بیشتر می شود.

از مواردی که باید در انجام آن دقت بسیاری کرد تا آسیبی به گیاه وارد نشود ; نحوه چیدن خیار از بوته است که به دلایلی با اهمیت است.

در واقع شیوه اصولی و صحیح چیدن خیار از بوته به این صورت است که آن را به سمت بالا کشیده تا بدین وسیله از ساقه جدا شود این عمل باعث می شود که بقایا یا دنباله میوه بر روی ساقه باقی نماند زیرا باقی ماندن این قسمت بر روی ساقه باعث پوسیدگی ساقه می شود.

( این میوه را به وسیله قیچی باغبانی از ساقه جدا کنید.)

دمای مطلوب برای نگهداری خیار بین ۱۲ تا ۱۳ درجه سانتی گراد با رطوبت نسبی ۹۵ درصد است. دقت داشته باشید که اگر این میوه در دمای پایین تر از ۱۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود ; باعث سرما زدگی آن می شود و علاوه بر این ; دمای ۱۵ درجه سانتی گراد منجر به زرد شدن این میوه می شود.

نحوه پرورش شبدر

شبدر

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش شبدر می پردازیم.

شبدر از جمله گیاهان قدیمی است که از دیرباز کشت می شده است و این گیاه دارای گونه های مختلفی است .

پرورش شبدر بیشتر برای علوفه حیوانات و تغذیه آنان استفاده می شود . ب

ه عبارت دیگر، گیاه شبدر بیشتر شبیه یونجه است و این گیاه علوفه ی قندی بیشتری نسبت به یونجه دارد.

 

پرورش شبدر

 

برگ های این گیاه معمولا بیضی مانند و دارای سه برگچه می باشد و هر برگچه این گیاه بین ۱۵ تا ۳۰ میلی متر طول و ۸ تا ۱۵ میلی متر عرض دارد که با توجه به گونه های مختلف دارای گل های رنگارنگی همچون قرمز، ارغوانی، سفید و زرد است که به صورت متراکم در گل آذین پدیدار می شود.

 

خواص شبدر

شبدر با توجه به گونه های مختلف دارای خواصی به قرار زیر می باشد.

 

درمان افسردگی

این گیاه دارای ویتامین های A،C، ریبوفلاوین و نیاسین می باشد که باعث آرامش اعصاب و درمان افسردگی می شود .

بنابراین، توصیه می شود که در ممکمل های غذایی از این گیاه استفاده کنید.

 

کاهش وزن

یکی از بهترین راه های درمان چاقی و اضافه وزن ; داشتن یک رژیم غذایی سالم می باشد . این گیاه بسیار کم کالری است و به دلیل مقادیر بالای فیبر که دارد با کاهش اشتها و جلوگیری از پر خوری به لاغری و کاهش وزن کمک می کند .

علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است که مقادیر بالای فیبر موجود در آن به کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم کمک می کند.

 

درمان کبد چرب

جوانه این گیاه ; توانایی سم زدایی کبد را دارد که باعث می شود به درمان بیماری های کبدی از جمله کبد چرب کمک کند. علاوه بر این ; یکی از بهترین مواد غذایی برای بهبود گردش خون است.

 

سرطان

خواص شبدر

جوانه این گیاه، حاوی مقادیر بالایی آنتی اکسیدان هایی مانند فیتوکمیکال و ایزوفلاون ها است ; این ترکیبات به طور مستقیم باعث کاهش سلول های سرطانی در بدن می شود و خطر متاستاز سلول های سرطانی را کاهش می دهد.

 

درمان کم خونی

مقادیر بالای آهن موجود در این جوانه به افزایش تولید گلبول های قرمز خون کمک کرده و کم خونی یا آنمی را درمان می کند .

علاوه بر این ; آهن موجود در این گیاه ; به بهبود گردش خون و افزایش اکسیژن رسانی در بدن کمک می کند و خطر ابتلا به آلزایمر و زوال عقل را کاهش می دهد.

 

شرایط پرورش شبدر

خاک و کود

برای پرورش شبدر، خاک های سنگین و مرطوب مناسب می باشد و خاک های شنی ; زیاد مناسب رشد آن نمی باشد. بهترین خاک برای رشد و نمو این گیاه ; خاک های زراعی حاصلخیز است. بستر این گیاه ; شبیه بستر چمن باید کوبیده باشد.

برای رشد، تقویت و پرورش شبدر، فقط حدود ۲۵ کیلوگرم کود اوره در زمان کشت نیاز است و نیز بیشترین نیاز کودی این گیاه ;کود های فسفره می باشد که حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ کیلوگرم در هکتار است.

علاوه بر این ; برای استفاده از فسفر های موجود در خاک می توان از کود های فسفاته میکروبی یا کود های گوگردی استفاده نمود.

 

دما و نور

دمای مناسب برای پرورش شبدر بین ۱۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد می باشد. این گیاه هوای خنک را بیشتر می پسندد و برای رشد بهینه به نور کافی خورشید نیاز دارد.

به این نکته توجه داشته باشید که اگر نور فقط از یک جهت به گیاه بتابد، گیاه بد قواره ; دراز شده و به یک سمت کشیده می شود.

 

آبیاری

دفعات آبیاری در این گیاه متغییر است. به عبارت دیگر، در استان هایی که بارندگی بهاره به اندازه کافی و با پراکندگی مناسب باشد ; در کشت پاییزه بین ۴ تا ۶ مرتبه آبیاری می شود .

اما در کشت بهاره نیاز به آبیاری بیشتری بوده و باید توجه داشت که کشت بهاره آن کمتر از ۱۰ درصد می باشد.

 

نحوه پرورش شبدر

 

پرورش شبدر در زمین زراعی

پرورش شبدر

 

ابتدا زمین را صاف کنید و اگر در زمین علف هرزی وجود دارد آن را از ریشه بکنید. سپس بذر ها را روی زمین بیاشید .

به این نکته توجه داشته باشید که فواصل بذر ها بین ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر باشد.

سپس کافی است تا خوب آبیاری کنید . حتما برای آبیاری از سرآپاش استفاده کنید که آب را به صورت پودری بپاشد.

اگر آب به صورت پودری پاشیده نشود، لایه ریخته شده روی بذر ها شسته می شود که منجر به سبز نشدن بعضی از بذر ها می گردد.

روشی که برای پرورش شبدر به منظوره تولید علوفه انجام می گیرد به این صورت است که با کمک ماشین های بذر کار کودکار، بذر ها را به طور یکنواخت در سطح زمین زراعی بر روی ردیف ها می پاشند.

به این نکته توجه داشته باشید که برای تولید علوفه فاصله بذر ها بین ۲۰ تا ۴۰ سانتی متر باشد.

 

پرورش شبدر در گلدان

پرورش شبدر

 

پس از تهیه بذر، یک گلدان مناسب تهیه کنید و داخل آن را با خاک باغچه و خاک برگ پر کنید.

به این نکته توجه داشته باشید که بذر این گیاه بسیار ریز است و باید قبل از کاشته شدن خیس شود.

سپس بذر خیس شده را با خاک نرم مخلوط کنید و بعد آن را در سطح خاک بخش کنید و روی آن را با لایه نازکی از خاک بپوشانید و به وسیله اسپری سطح خاک گلدان را آبیاری کنید.

بعد از کاشت بذر ها آن را در محلی گرم و نیمه سایه قرار دهید و سطح گلدان را با پلاستیک شفاف بپوشانید تا شرایط گلخانه ای برای گیاه فراهم شود.

بعد از گذشت ۳ تا ۵ روز جوانه های کوچک شبدر در سطح گلدان نمایان خواهند شد.

 

نحوه برداشت شبدر

برداشت شبدر خوراکی زمانی است که رشد آن متوقف شده و نیز برگ های آن سبز رنگ باشد . برداشت آن معمولا توسط داس شامیله انجام می شود.

 

برداشت شبدر

 

موقع برداشت شبدر جهت استفاده در علوفه دامی، زمانی است که رشد رویشی گیاه پایان یافته و برگ ها و ساقه ها کاملا رسیده و نیز به رنگ زرد مایل به قهوه ای در آمده باشد که باید نسبت به برداشت آنها توسط داس شامیله و کمباین اقدام شود.

نحوه پرورش باقالی

پرورش باقالی

 

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش باقالی می پردازیم.

پرورش باقالی سابقه زیادی دارد. به طوری که این گیاه در مصر باستان ; یونان و روم باستان به وفور کشت می شده است و ۲۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به چین رسیده است.

باقالی گیاهی یک ساله است که دارای برگ های تخم مرغ شکل و میوه غلاف مانند، که به میوه و دانه آن نیز باقالی گفته می شود .

پرورش باقالی در ایران در استان هایی مانند استان ایلام در شهرستان دره و استان خوزستان در شهرستان های دزفول ; شوستر و اهواز انجام می شود.

 

خواص باقالی

جلوگیری از پوکی استخوان

یکی از مهم ترین خواص این گیاه جلوگیری از ابتلا به پوکی استخوان است . به این صورت که فقط با مصرف یک لیوان باقالی می توانید ۳۶ درصد از میزان منگنز مورد نیاز بدنتان را تامین کنید.

به عبارت دیگر ; بزرگسالان روزانه به ۱۱ میلی گرم منگنز نیاز دارند زیرا منگنز کمک می کند حجم استخوان ها بیشتر شود . علاوه بر این ; منگنز کمبود کلسیم را بهبود می بخشد.

 

تقویت سیستم ایمنی بدن

 

خواص این گیاه در تقویت سیستم ایمنی بدن موثر است زیرا این گیاه حاوی مقدار زیادی مس است که به سلامت سلول های خونی کمک می کند.

علاوه بر این، مس عملکرد گلبول های سفید را در بدن بهبود می بخشد، ولی بدن به  تنهایی نمی تواند مس کافی تولید کند.

برای همین هم باید از مکمل های غذایی یا غذاهایی سرشار از مس مانند باقالی استفاده کرد.

 

افزایش انرژی بدن

 

از دیگر خواص این گیاه می توان به افزایش انرژی بدن اشاره کرد زیرا آهن موجود در این گیاه می تواند انرژی زیادی را برای بدن تامین کند.

به عبارت دیگر، یک لیوان باقالای پخته شده می تواند ۱۴ درصد آهن مورد نیاز روزانه ی شما را تامین کند تا خستگی و علائم دیگر آنمی را از بین ببرد.

 

افزایش سلامت قلب

یکی از دلایل اصلی بیماری های قلبی برنامه غذایی ناسالم است . اگر به فکر سلامت این عضو اساسی بدن خود هستید ; باقالا مصرف کنید زیرا دارای فیبر بالا می باشد که می تواند سطح کلسترول خون و خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش دهد.

 

زیبایی پوست

با نزدیک شدن به دوره پیری، پوستمان نیازمند توجه بیشتری است و البته بدانید که برنامه غذایی سالم تاثیر موثری در زیبایی پوست دارد.

بنابراین ; بهتر است باقلا را که سرشار از ویتامین A است را جزو برنامه های غذایی خود قرار دهید . زیرا ویتامین موجود در آن باعث سلامت و لطافت پوست می شود.

 

شرایط پرورش باقالی

خاک و کود

برای پرورش باقالی، آن را می توان در انواع مختلف خاک، از خاک رسی تا خاک شنی کشت نمود. علاوه بر این ; برای این گیاه خاک های سنگین و لومی زهکشی شده و حاصلخیز مناسب تر می باشد. در خاک های سبک ; چنانچه با کود های حیوانی اصلاح شده باشند، به خوی رشد می کند.

به این نکته توجه داشته باشید که خاک باید از میزان کلسیم بالایی برخوردار باشد.

کود های شیمیایی کامل ; که دارای مقدار مساوی ازت، فسفر و پتاسیم هستند برای رشد و تقویت گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.

به این نکته توجه داشته باشید که کود های شیمیایی قبل از کشت به زمین زراعی باید اضافه شوند.

 

دما

دمای مناسب برای پرورش باقالی در طول فصل رشد بین ۱۵ تا ۱۸ درجه سانتی گراد است ولی برای جوانه زدن به دمای بین ۲۲ تا ۲۷ درجه سانتی گراد نیاز دارد و هنگامی که چهار برگی شد تا دمای منفی ۵ درجه را نیز تحمل می کند. به این نکته توجه داشته باشید که تحت تنش گرمایی گل و میوه دهی آن کم می شود زیرا برای میوه دهی به دمای پایین و رطوبت نسبی زیاد نیاز دارد.

 

آبیاری

با توجه به اینکه در طول رشد گیاه ; زمین باید رطوبت بالایی داشته باشد و این گیاه به تنش رطوبتی بسیار حساس است.

بنابراین آبیاری زمین زراعی مخصوصا در هنگام گلدهی تا مرحله رسیدن دانه ضروری است .

اگر کشت زمستانی باقالی صورت می گیرد ; چنانچه بارندگی وجود نداشته باشد باید زمین زراعی پس از کاشت و سپس ۷ تا ۱۰ روز بعد از آن بلافاصله آبیاری شود تا بوته ها به نحوه مطلوبی سبز شوند.

 

نحوه پرورش باقالی

پرورش باقالی

بذر

زمان مناسب برای پرورش باقالی زمانی است که گرمای تابستان تمام شده و هنوز سرمای زمستان شروع نشده است.

بنابراین، بهترین فاصله زمانی جهت پرورش باقالی از نیمه دوم مهر تا اوایل آذر می باشد. به طور کلی در مناطق سردسیر در بهار کاشته می شود اما در نقاط گرمسیری در پاییز و زمستان مورد کشت قرار می گیرد. به این نکته توجه داشته باشید که زمان لازم از کاشت تا برداشت حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ روز می باشد.

مقدار بذر کافی برای پرورش باقالی حدود ۱۸۰ – ۱۲۰ کیلوگرم است. که بسته به اینکه در چه مناطقه ای تحت کشت قرار می گیرد متفاوت است.

در واقع با توجه به فاصله ردیف ها جهت کشت، میزان بذر مصرفی نیز متفاوت است.

به عبارت دیگر، اگر فاصله ردیف ها نزدیک به هم باشد، حدود ۱۰۰-۷۰ کیلوگرم بذر در هر هکتار کافی می باشد.

پرورش باقالی به صورت ردیفی انجام می گیرد. به این صورت که بذر ها در روی ردیف هایی با فاصله ۷۰-۵۰ سانتی متر در عمق۷-۵ سانتی متری بکارید.

علاوه بر این، فاصله دو بوته باقالی ۱۵-۱۰ سانتی متر باشد. به این نکته توجه داشته باشید که کشت دو ردیف بذر روی پشته عملکرد بالایی دارد.

بعد از اینکه بذر ها ذر خاک قرار دادید نوبت به آبیاری آن می رسد. مراحل آبیاری با توجه به روش کاشتن متفاوت است اما باید زمین زراعی باقالی پس از کاشت و سپس ۷ تا ۱۰ روز بعد از آن بلافاصله مورد آبیاری قرار بگیرد تا بوته ها به نحوه مطلوبی سبز شوند.

 

نحوه برداشت باقالی

غلاف سبز و نارس باقالی را به عنوان سبزی برداشت کنید و سپس دانه های نارس آن را خارج کنید و مصرف نمایید.

البته می توان به صورت کنسرو شده یا یخ زده نیز نگهداری نمود و در زمان مناسب استفاده کرد. (باقالی را می توان بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ روز برداشت کرد.)

 

برداشت باقالی

 

در مواردی به غلاف باقالی زمان بیشتری می دهند تا دانه های آن خشک شود و سپس برداشت کنند.

به طور کلی برداشت غلاف های سبز قبل از زرد شدن برگ ها یا غلاف ها، با دست یا کمباین صورت می گیرد.

اما برداشت دانه خشک، هنگام قهوه ای شدن اکثر غلاف ها و توسط دست یا کمباین مخصوص برداشت می شود.

 

برداشت باقالی

به این نکته توجه داشته باشید که خوردن باقالی نارس ممکن است سبب ایجاد بیماری خطرناک و کشنده ای به نام فاویسم شود. بنابراین در مصرف آن با دقت عمل کنید.

نحوه پرورش گزنه

گزنه

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش گزنه می پردازیم.

گزنه، گیاهی علفی، چند ساله، پایا با ساقه ای راست ; چهار گوش و منشعب است . که ساقه آن به طور راست تا ارتفاع یک متر بالا می رود.

برگ های آن پوشیده از کرک های گزنده، نوک تیز و دندانه دار است. قسمت های مورد استفاده دارویی این گیاه، برگ ها ; ریشه ها، دانه ها و سر شاخه های گلدار می باشد.

گزنه در نواحی مرطوب ایران مخصوصا مناطق شمال، شمال غربی و مرکزی ایران مانند اصفهان، شاهرود و بسطام کشت می شود.

 

خواص گزنه

بهبود سیستم گردش خون

 

ترکیب ویتامین C  و آهن موجود در این گیاه، آن را به یک محرک مناسب برای تولید سلول های قرمز تبدیل کرده است. به این صورت که ویتامین C حذب آهن در روده را افزایش می دهد و آهن هم یکی از ترکیبات مهم هموگلوبین است.

بنابراین، با افزایش تعداد گلبول قرمز و افزایش گردش خون، زخم ها سریع تر بهبود می یابند و نیز اندام های بدن اکسیژن ضروری برای تقویت سطح انرژی را راحت تر دریافت می کنند. به هین علت از این گیاه برای رفع خستگی استفاده می شود.

 

تقویت سیستم ایمنی بدن

این گیاه دارای انواع ترکیبات تقویت کننده سیستم ایمنی مانند کارتنوئید ها ، فلاونوئید ها ; ویتامین C و A می باشد . بنابراین این آنتی اکسیدان ها می توانند از سلول های ایمنی در برابر آسیب هایی که عملکرد سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند، محافظت کنند.

علاوه بر این، این گیاه دارویی قادر به تحریک سلول های تی لنفوسیت است که باعث می شود ; عفونت ها و سایر بیماری های پاتوژن در بدن را از بین ببرد.

 

درمان بیماری های تنفسی

این گیاه می تواند به درمان انواع بیماری های تنفسی مانند آسم ; تب یونجه و انواع حساسیت های فصلی کمک کند.

به عبارت دیگر ; ترکیبات این گیاه می تواند به طور مشخصی واکنش حساسیتی را کاهش دهد.

 

درمان بیماری های پوستی

این گیاه به دلیل خاصیت آنتی هیستامینی ; ضد میکروبی، ضد التهابی قادر به تسکین درد و درمان ناراحتی های پوستی مانند اگزما و جوش را دارد.

به این صورت که این گیاه قرمزی و تورم  پوست را کاهش می دهد و منجر به کاهش خارش پوست و افزایش سرعت بهبودی جای زخم ها می شود.

 

تقویت استخوان

این گیاه دارای مقدار زیادی منیزیم ; آهن و کلسیم است که قادر به تقویت استخوان ها می باشند. علاوه بر این، به علت داشتن ویتامین K و D به جذب کلسیم کمک می کند.

بنابراین، زمانی که این نوع ویتامین ها را با ویژگی تنظیم هورمون در کنار هم قرار دهید ; متوجه می شوید که این گیاه به تنظیم سلامت استخوان کمک می کند.

 

مصارف گزنه در صنعت

ساخت سم

از گزنه به عنوان آفت کش طبیعی برای از بین بردن شته و شپش های مضر که باعث تخریب گیاه و بخصوص برگ های آن می شود ; استفاده می گردد. به این صورت که یک کیلو گیاه گزنه خورد شده را در ۱۰ لیتر آب درون دبه پلاستیکی ریخته شود ( به هیج وجه از ظروف فلزی استفاده نشود). سپس آن را با یک چوب بلند درون دبه مخلوط  کنید و درب دبه را ببندید.

سپس به مدت ۱۴ تا ۲۰ روز به شکل در بسته نگهداری شود به طوری که هر روز یک مرتبه مواد درون آن به وسیله یک چوب بلند به خوبی مخلوط شود. به این نکته توجه داشته باشید که بعد از هر بار مخلوط کردن درب دبه را به خوبی ببندید تا مواد کاملا در حالت گرما گندیده شود.

زمانی که مواد (مایع) به رنگ قهوه ای در آمد به وسیله ی آبکش صاف کنید و برای از بین بردن شته و شپش های مضرر باید یک دهم از مایع قهوه ای رنگ را با نهم دهم آب مخلوط کنید و سپس روی برگ ها بپاشید.

 

صنایع رنگرزی

گزنه در صنعت

در صنعت از کلروفیل برگ های این گیاه دارویی در صنایع رنگریزی مانند پارچه، نخ، صابون و نیز در مواد عطری مختلف استفاده به عمل می آید.

شرایط پرورش گزنه

 

خاک و کود

برای پرورش گزنه باید از خاک های سبک مانند خاک پیت ماس، پرلیت و خاک برگ استفاده کنید. برای رشد و تقویت این گیاه دارویی بهتر است از کود های نیتروژن دار و آلی استفاده کنید.

 

دما و نور

این گیاه دارویی نسبت به سرما حساس است و در دمای زیر ۱۵ درجه سانتی گراد به طور کامل از بین خواهد رفت . علاوه بر این ; این گیاه نمی تواند در سایه رشد کند و برای رشد نیاز به نور کافی دارد.

 

آبیاری

نیاز آبی این گیاه دارویی نسبتا کم می باشد و تنها زمانی باید اقدام به انجام آبیاری کنید که سطح بستر خاک خشک شده باشد.

به طور کلی یک مرتبه آبیاری در طول یک الی دو هفته برای رشد این گیاه دارویی مناسب است.

 

نحوه پرورش گزنه

پرورش گزنه

بذر

بهترین فصل برای کاشت بذر، فصل بهار و تابستان می باشد. به عبارت دیگر، زمانی که دمای هوا به بیشتر از ۱۵ درجه سانتی گراد برسد.

به این صورت که، قبل از کاشت ; بذر ها را به مدت ۱۲ ساعت در آب خیس کنید. سپس بذر ها را در سینی نشاء در عمق ۱ تا ۲/۵ سانتی متر که از خاک پرلیت، پیت ماس و کوکوپیت پر شده است بکارید.

به این نکته توجه داشته باشید که بستر گیاه همیشه مرطوب باشد و توجه داشته باشید که بعد از رشد کامل گیاه ; آبیاری زمانی انجام شود که بستر خاک کاملا خشک شده باشد.

بعد از رشد گیاهان و رسیدن به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتی متری آنها را به زمین زراعی منتقل کنید. به این صورت که ابتدا ; خاک زمین زراعی را به عمق ۱۵ تا ۲۰ سانتی متری شخم بزنید و با کود حیوانی پوسیده یا کمپوست مخلوط کنید.

این گیاه را هم به صورت کرتی و هم به صورت ردیفی می توانید بکارید. به این صورت که برای کاشت ردیفی فواصل بین ردیف ها بین ۵۰ تا ۱۰۰ و فواصل بین گیاهان بین ۲۰ تا ۸۰ سانتی متر باشد.

 

نحوه برداشت گزنه

برداشت گزنه

 

برداشت گزنه از زمان کاشت بین ۸۰ تا ۹۰ روز طول می کشد ; برای برداشت برگ های این گیاه دارویی باید از قیچی باغبانی استفاده کنید و به این نکته توجه داشته باشید که از دستکش هم استفاده کنید زیرا تماس برگ های گزنه با پوست دست باعث ایجاد حساسیت ; خارش و سوزش  می شود.

نحوه پرورش نارنگی

نارنگی

خواص نارنگی

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش نارنگی می پردازیم.

منشا نارنگی جنوب چین است که بعد ها در مناطق شرقی هند گسترش یافت و بعد از آن از آسیا به اروپا انتقال پیدا کرد. پرورش نارنگی در ایران، در استان های گیلان و مازندران، از طالش در غرب تا گرگان در شرق، زیر کشت مرکبات قرار دارند.

 

جوان سازی پوست و تقویت مو

ویتامین A و C موجود در این میوه باعث تولید کلاژن می شود و به کاهش چین و چروک پوست و جوان سازی پوست صورت مفید می باشد.

علاوه بر این، به علت داشتن ویتامین A در درمان زخم ها و دیگر آسیب های پوستی مانند سرطان پوست موثر می باشد و نیز به علت داشتن مقادیر زیادی آنتی اکسیدان، پوست صورت را مرطوب می کند و مانند روشن کننده ی طبیعی پوست عمل می کند.

این میوه به علت داشتن ویتامین B12 باعث تقویت و افزایش رشد مو و کاهش ریزش مو می گردد. علاوه بر این، ویتامین C موجود در این میوه برای داشتن موهای براق و سالم مفید می باشد.

 

کاهش وزن

این میوه به علت داشتن مقدار زیادی فیبر برای کاهش وزن مناسب می باشد. به عبارت دیگر، این میوه باعث افزایش متابولیسم و چربی سوزی بدن می شود  علاوه بر این، به علت داشتن نوعی ویتامین از تولید کورتیزول جلوگیری کرده و باعث کاهش استرس می گردد.

 

تقویت عضلات

این میوه حاوی مقادیر زیادی منیزیم می باشد که باعث فعالیت عضلانی شده و در تحکیم استخوان و اسکلت بدن موثر می باشد. علاوه بر این ; این میوه به علت مقادیر بالای پتاسیم باعث بهتر شدن عملکرد عضله سازی در بدنسازان می گردد.

 

جلوگیری از سرطان

این میوه شامل یک ترکیب به نام لیمونویید است. که به گفته محققان در کشور کره، از پیشرفت سرطان سینه و سرطان خون جلوگیری می کند. علاوه بر این، فلانوئید های در این میوه از تکثیر تومور و رشد سلول های سرطانی جلوگیری می کند.

 

تقویت سلامت زنان باردار

این میوه به علت داشتن مقادیر زیادی از ویتامین های گروه B  مانند فولات می باشد که برای سلامت زنان باردار مفید می باشد واز خطر به دنیا آمدن نوزاد کم وزن جلوگیری می کند.

 

شرایط پرورش نارنگی

خاک و کود

بهترین خاک برای پرورش این گیاه، خاک سنگین با قدرت زهکشی بالا می باشد . علاوه بر این، خاک لومی می تواند انتخاب مناسبی برای پرورش این گیاه باشد.

برای تقویت و رشد این گیاه از کود شیمیایی استفاده می کنند. به این صورت که بعد از کمی بزرگتر شدن این گیاه ; هر سال ۴ بار به اندازه یک فنجان کود شیمیایی پای گیاه بریزید.

به این نکته توجه داشته باشید که در طول فصل بهار ; ۳ مرتبه در ماه به نهال کود دهید. به این صورت که بهتر از کود های مایع استفاده کنید زیرا این نوع کود ها دارای مقادیر زیادی منیزیم، آهن و روی می باشند.

 

دما و نور

بهترین دما برای رشد و پرورش این گیاه ۲۳ درجه سانتی گراد است و این گیاه قادر به تحمل دمای منفی ۹ درجه سانتی گراد می باشد.

این گیاه باید روزی ۶ ساعت در معرض مستقیم نور خورشید باشد وگرنه نبود نور به اندازه کافی باعث متوقف شدن رشد این گیاه می شود.

 

آبیاری

در هفته اول باید ۳ مرتبه گیاه را آبیاری کنید و بعد از هفته اول ; گیاه را ۲ مرتبه در هفته  آبیاری کنید.

 

نحوه پرورش نارنگی

پرورش نارنگی

بذر

برای پرورش نارنگی، ابتدا یک گلدان تهیه کنید و کف آن را از سنگریزه بپوشانید. سپس بر روی سنگ ریزه ها ماسه و مقداری کود اضافه کنید تا از قدرت زهکشی بالایی برخوردار شود. سپس خاک را به خوبی مرطوب کنید و بذر ها را در عمق ۳ سانتی متری خاک بکارید و روی آن را با پلاستیک بپوشانید تا رطوبت داخل آن به ریشه دهی و جوانه زنی سریع تر کمک کند.

گلدان را به مکانی با دمای بالا انتقال دهید و پس از مشاهده جوانه ; کیسه پلاستیکی را کنار بزنید. به این نکته توجه داشته باشید که در این مرحله ; گلدان را به محیطی با سایه روشن انتقال دهید.

پس از آن که جوانه ها بزرگ تر شدند و به یک نهال تبدیل شدند، می توانید نهال را به زمین زراعی منتقل کنید.

 

پرورش نارنگی

 

برای پرورش نارنگی، باید زمین زراعی را که از نظر نور و خاک مناسب است را انتخاب کنید. به عبارت دیگر، مهم ترین اصل برای پرورش نارنگی، قابلیت زهکشی بالای خاک و دریافت ۶ ساعت نور خورشید است علاوه بر این ; این گیاه به منطقه ای برای رشد نیاز دارد که آب ایستا نداشته باشید.

که اگر این شرایط مهیا نباشد ; نهال به مرحله میوه دهی نمی رسد.

 

پس از انتخاب زمین زراعی مناسب برای کاشت، به وسیله یک بیل گودالی به عمق و عرض مناسب برای کاشت نهال حفر کنید.

سپس نهال را نارنگی را از گلدان خارج کنید و با دست های خود به آرامی ریشه های آن را از هم باز کنید.

 

نهال را در گودال قرار داده و به آن آب دهید. این کار باعث می شود که خاک هایی که به داخل گودال بر می گردانید; دور ریشه را بگیرند و بعد از آن بقیه گودال را با خاک پر کنید.

برای جلوگیری از خشک شدن ریشه ها ; مطمئن شوید که آنها کاملا با خاک پوشیده شده باشند.

 

به این نکته توجه داشته باشید

که یک حلقه آبیاری دور گیاه ایجاد کنید. برای انجام این کار، از اضافی خاک گودال استفاده کنید و یک حلقه به ارتفاع ۱۵ سانتی متر دور تا دور درخت ایجاد کنید.

برای آبیاری این نهال، این حلقه را پر از آب کرده و به آن اجازه دهید که تخلیه شود.

در هفته اول کاشت، به نهال ۲ تا ۳ بار در هفته آب دهید. بعد از هفته اول، آبیاری نهال را به ۱ یا ۲ بار در هفته کاهش دهید. علاوه بر این ; حدود ۳ یا ۴ بار در سال، به پای درخت نارنگی، یک فنجان کود شیمیایی بریزید.

 

نحوه برداشت نارنگیبرداشت نارنگی

 

برداشت نارنگی از زمان کاشت، بین ۴ تا ۷ سال طول می کشد. تا حد امکان سعی شود که برداشت محصول در ساعات خنک روز انجام شود تا امکان نگهداری میوه در سایه تا زمان انتقال از باغ به انبار فراهم شود. این میوه را به وسیله قیچی باغبانی مخصوص ( نوک گرد) برداشت شود.

 

برداشت نارنگی

به این نکته توجه داشته باشید که بارندگی در طول برداشت یا بعد از برداشت سبب تولید ضایعات کپک می شود.

لذا سعی کنید که میوه ها را در شرایط خشک برداشت کنید. علاوه بر این، برای برداشت این محصول سعی گردد از کسیه های برزنتی مخصوص برداشت یا سطل های لاستیکی استفاده شود. ( از دلو استفاده نشود.)