مقالات

خیار ، نحوه کاشت ، داشت ، برداشت

نحوه پرورش خیار

خیار از نظر علمی به عنوان کوکومیس ساتیووس شناخته شده است و از خانواده گیاهانی مانند خربزه (از جمله هندوانه و طالبی) و کدوها (از جمله کدو تابستانی ، کدو زمستانی ، کدو و کدو تنبل) تعلق دارد. خیارها طعم ملایم و آب زیادی دارند. آنها می توانند به رفع کمبود آب بدن کمک کنند . در هوای گرم خوردن آن لذت بخش می باشد.

خیار حاوی مواد مغذی مختلفی می باشد اما میزان کالری ، چربی ، کلسترول و سدیم پایینی دارد.

خیار میوه ای با مراقبت آسان که عاشق آفتاب و آب است ، خیارها تا زمانی که آب و نور کافی دریافت کنند ، به سرعت رشد می کنند . این میوه منبع خوبی از فیبر بخصوص در قسمت پوست آن می باشد . آنها همچنین پتاسیم و منیزیم مورد نیاز بدن را تأمین می کنند. انجمن قلب آمریکا (AHA) همچنین به منظور جلوگیری از فشار خون بالا ، کاهش سدیم و افزایش مصرف پتاسیم ، خوردن خیار را توصیه می کند. کوکر بتازین موجود در آن نیز ممکن است به جلوگیری از تصلب شرایین (آترواسکلروز ) کمک کند.

اما سوالی که مدتهاست ذهن هریک از ما را درگیر کرده این است که بالاخره خیار به گروه میوه ها تعلق دارد یا سبزیجات؟!

اگرچه بسیاری از مردم بر این باور هستند که خیار به خانواده سبزیجات تعلق دارد اما از نظر گیاه شناسی و با توجه به تعاریف علمی، در واقع نوعی میوه است.

در این مقاله می خواهیم در مورد نحوه پرورش این میوه ترد و خوشمزه که طرفدار زیادی نیز دارد ، برای شما توضیح دهیم ، پس با ما همراه باشید .

نحوه پرورش خیار

مرحله اول: آماده سازی خاک

 برای کاشت خیار خود یک مکان آفتابی پیدا کنید. خیار یک میوه گرمسیری است و آنها نیاز به نور زیاد و مستقیم خورشید دارند. خورشید، به عنوان یک منبع تغذیه مهم و تکمیل فرایند فتوسنتز برای کاشت آن مهم است. تابش مداوم نور خورشید، برای گرم شدن خاک به منظور جوانه زنی بذر، بسیار ضروری می باشد.

عمق ریشه خیارهاآین میوه  به ۳۶ تا ۴۸ اینچ (۹۱ تا ۱۲۲ سانتی متر) میرسد ، بنابراین آنها را در نزدیکی درختان نکارید. در این صورت ، ریشه های درختان با گیاهان خیار شما برای دریافت آب و تغذیه رقابت می کنند.

میزان فضای شما مشخص خواهد کرد که چند گیاه می توانید داشته باشید. شما باید گیاهان رونده را به فاصله ۳۶ تا ۶۰ اینچ (۹۱ تا ۱۵۲ سانتی متر) از هم قرار دهید. اگر آنها را به صورت عمودی پرورش می دهید ، اجازه دهید ۱۲ اینچ (۳۰ سانتی متر) بین آلاچیق یا داربست ها فاصله وجود داشته باشد .

علفهای هرز را از زمینی که برای کاشت این میوه در نظر گرفته اید ، جدا کنید. خیار باید در منطقه عاری از علفهای هرز کاشته شود . علفهای هرز مواد مغذی و آب درون خاک را از بین می برد و خیارهای شما را ضعیف می کند. علفهای هرز کشیده شده را می توان در خاک به عنوان کود استفاده کرد.

برای نتیجه بهتر ، علفهای هرز را با دست بکشید و تا حد ممکن از ریشه جدا کنید. اگر علفهای هرز را از ریشه جدا نکنید ، به احتمال زیاد همان علفهای هرز دوباره رشد خواهند کرد.

آماده سازی خاک

از استفاده از علف کُش ها به عنوان راه میانبر خودداری کنید.

علف کُشهای شیمیایی و ارگانیک ، خاک را برای رشد کلی گیاه نامساعد خواهند کرد و در نهایت به خیارهای شما نیز آسیب خواهند رساند.

سطح pH خاک را تا حد ممکن به نزدیک ۷٫۰ برسانید. این میوه  در خاکی که pH خنثی و یا کمی قلیایی داشته باشد ، بهتر رشد می کنند. می توانید یک کیت اندازه گیری pH را در مراکز فروش محصولات باغبانی و یا فروشگاه سخت افزار خریداری کنید.

کود دهی

آهک کشاورزی را اضافه کنید تا pH خاک شما افزایش یابد. برای کاهش pH نیز گوگرد یا سولفات آلومینیوم اضافه کنید.

کود دانه ای را در خاک پخش کنید. اگر از کودهای معدنی استفاده می کنید ، کود کند رها شونده ، باعث می شود خیارهای شما در کل چرخه رشد تغذیه شوند. قبل از اضافه کردن کود ، از کج بیل یا شن کش کوچک برای برش دادن و شل کردن خاک استفاده کنید. با این کار اجازه می دهید تا کود به طور کامل تر در خاک مخلوط شود.

برای کود طبیعی از کمپوست غنی یا کودهای حیوانی استفاده کنید. آنها را در عمق حدود ۲ اینچ (۵٫۱ سانتی متر) در خاک مخلوط کرده ، سپس به تدریج برش داده و آنها را در خاک تا عمق ۶ تا ۸ اینچ (۱۵ تا ۲۰ سانتی متر) وارد کنید.

برای بهبود کیفیت خاک ، مواد آلی را اضافه کنید. خاک ایده آل برای خیار باید سست ، سبک و شنی باشد. این نوع خاک با سرعت بیشتری گرم می شود و گرما را راحت تر حفظ می کند.

اگر میزان خاک رس موجود در خاک شما زیاد است ، مواد آلی را اضافه کنید. خاک متراکم و سنگین را می توان با کود گیاهی ، کمپوست یا کود پوسیده تقویت کرد .

مرحله دوم: کاشت خیار

یک بوته یا گیاه تاک انتخاب کنید. گیاهان تاک بسیار بیشتر از بوته رایج هستند. اما اگر فضای محدودی دارید ، یک بوته کار شما را راحت تر می کند. خیار بوته ای را می توان در ظرف کاشت.

شما هنوز هم می توانید با وجود فضای محدود ، یک گیاه رونده داشته باشید. برای استفاده و ایجاد باغ عمودی ، یک داربست بسازید یا خریداری کنید.

یک خیار متنوع خوشمزه را انتخاب کنید . انواع مختلفی از این میوه  وجود دارد. اگر مطمئن نیستید کدام یک را انتخاب کنید ، به بازار کشاورزان محلی خود مراجعه کرده و چندین نوع مختلف را انتخاب کنید تا اینکه خیار مورد علاقه خود را پیدا کنید.

وقتی دمای خاک به حداقل ۷۰ درجه فارنهایت (۲۱ درجه سانتیگراد) رسید گیاه خود را بکارید. خیارها که گیاهان گرمسیری هستند ، نسبت به دمای سرما بسیار حساس هستند. حداقل ۲ هفته پس از تاریخ آخرین یخبندان صبر کنید سپس خیارهای خود را بکارید.

اگر می خواهید یک محصول زودرس داشته باشید ، حدود ۳ هفته قبل از برنامه ریزی برای کاشت در مزرعه ، کاشت بذرهای خود را در داخل خانه شروع کنید ، سپس نهال ها را برای پیوند به باغ خود انتقال دهید.

در آب و هوای خنک تر ، می توانید با پوشاندن آن با پلاستیک سیاه ، چند درجه خاک را گرمتر کنید.

اگر متوجه شدید که منطقه شما برای رشد خیار در فضای بیرون مناسب نیست ، در نظر داشته باشید که آنها را در داخل منزل پرورش دهید.

قبل از کاشتن بذر ، خاک را مرطوب کنید. انگشت خود را درون خاک قرار دهید تا میزان رطوبت آن را قبل از کاشت بررسی کنید. اگر خشکی خاک را تا اولین بند انگشت خود احساس کردید ، خاک را قبل از بذر با استفاده از شلنگ یا آبپاش به طور ملایم آب دهید.

آب دادن به خاک قبل از کاشت بذر ، احتمال از بین بردن آنها به وسیله آب را کاهش خواهد داد .

از یک دانه شروع کنید. خیار ریشه شکننده ای دارد. به جای اینکه تلاش کنید نهال خیار را پیوند بزنید ، آن را به طور مستقیم در باغ بکارید . ۳ یا ۴ دانه را به صورت گروهی در هر ۱۸ تا ۳۶ اینچ (۴۶ تا ۹۱ سانتی متر) از خاک بکارید.

کاشت خیار

کاشت چندین دانه در کنار هم به شما امکان می دهد قویترین گیاه را انتخاب کنید.

اگر در حال پیوند نهال هستید ، گلدانی که در آن نهال کاشته اید را به خوبی تکان دهید . خاک به محافظت از ریشه های حساس گیاه کمک می کند. اگر خیار بدون خاک را پیوند دهید ، احتمالاً به رشد خود ادامه نخواهد داد.

دانه ها را با کمی فشار وارد خاک کنید. تخم خیار نباید بیشتر از ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی متر) درون خاک باشد. همچنین می توانید آنها را روی خاک قرار دهید و سپس آنها را با خاک سطحی به عمق یک اینچ بپوشانید.

از قسمت صاف کج بیل برای فشرده کردن خاک روی بذر استفاده کنید ، اما مراقب باشید که زیاد آن را فشار ندهید .

فضای زیادی به گیاه خیار خود بدهید. گیاهان رونده به طور ویژه ای به فضای زیادی احتیاج دارند. گیاه رونده خیار می تواند به طول ۶ تا ۸ فوت (۱٫۸ تا ۲٫۴ متر) رشد کنند. در باغهای بزرگ ، گیاه رونده به سادگی می تواند در سطح زمین پخش شود. اگر فضای محدودی دارید ، می توانید گیاه کمتری بکارید.

گیاهان خیار که برگهای انبوهی دارد ممکن است تحت فشار قرار بگیرند . خیارها به اندازه کافی رشد نکنند و طعم تلخی بگیرند. تولید نیز کاهش می یابد.

یک داربست درست کنید. زمانی که خیار خود را به طور عمودی پرورش دهید ، بیشتر در معرض نور خورشید قرار خواهد گرفت و عملکرد بالاتری خواهد داشت . همچنین سبزیجات را تمیز نگه می دارد. اگر می خواهید خیارهای خود را به صورت عمودی پرورش دهید ، شروع کنید و داربست خود را قبل از شروع به رشد گیاه آماده کنید.

برای ساخت یک قفس به قطر ۱۲ تا ۱۸ (۳۰ تا ۴۶ سانتی متر) از سیم جوش خورده به اندازه ۴ یا ۵ فوت (۱٫۲ و یا ۱٫۵ متر) استفاده کنید. این قفس می تواند از ۲ یا ۳ گیاه رونده پشتیبانی کند.

با بزرگتر شدن گیاه، می توانید گیاه رونده خود را به آرامی روی سیم پیچانده و گیاه را تشویق به رشد بر روی داربست کنید.

قسمت سوم خیار: مراقبت از گیاه خیار

پس از جوانه زدن نهال ، مالچ (کود گیاهی) را اضافه کنید. مالچ به جلوگیری از بازگشت علفهای هرز کمک می کند ، که می تواند خیار شما را از مواد مغذی محروم کند. همچنین خاک را گرم و مرطوب نگه می دارد. برای داشتن گرمای بیشتر ، از مالچ تیره تر استفاده کنید.

اگر از تراشه های نی یا چوب استفاده می کنید ، صبر کنید تا خاک حداقل تا ۷۰ درجه فارنهایت گرم شود .

این میوه  خود را به خوبی مرطوب نگه دارید. خاک اطراف گیاهان خیار باید همیشه مرطوب باشد. برای تامین آب مورد نیاز آنها ، در هفته حداقل ۱ تا ۲ اینچ (۲٫۵ تا ۵٫۱ سانتی متر) آب در نظر بگیرید.

به خصوص زمانی که گیاه شما شروع به گل و میوه دادن می کند ، بسیار هوشیار باشید . فشار ناشی از کمبود آب می تواند خیارهای شما را تلخ کند.

روی سطح خاک را آبیاری کنید . برگهای مرطوب در معرض خطر کپک پودری قرار دارند. یک سیستم آبیاری قطره ای می تواند جریان آب را به طور مرتب تنظیم کند ، در حالی که شاخ و برگ را خشک نگه می دارد .

خیارهای خود را از گرمای بیش از حد دور نگه دارید.دانه خیار

اگر در محلی زندگی می کنید که درجه حرارت تابستان به طور معمول از ۹۰ درجه فارنهایت (۳۲ درجه سانتیگراد) بالا می رود ، خیارهای شما احتمالاً به مقداری سایه بعد از ظهر نیاز دارند.

برای ایجاد مقداری سایه ، گیاهان بلندتر را در قسمت پایین خیار خود بکارید ، یا از پارچه ای به عنوان سایه استفاده کنید که حداقل ۴۰ درصد از نور خورشید را مسدود کند.

گیاهان خود را با توری بپوشانید تا از حیوانات وحشی محافظت کنید. توری باعث می شود مزرعه شما از هجوم خرگوش و موش خرما ها در امان بماند . پوشاندن دانه ها و نهال های کوچک بوسیله توری باعث می شود تا حیوانات قادر به حفاری و دستیابی به آنها نباشند .

پس از رشد کردن گیاهان ، می توانید توری را جدا کنید. حصار اطراف باغ شما در این مرحله ، از محصول شما بهتر محافظت می کند.

زمانی که گلها شروع به شکوفه دادن کردند ، یک بار دیگر به آنها کود بدهید. اگر قبل از کاشت بذر ، به خاک خود کود دادید ، صبر کنید تا گیاهان رونده شروع به رشد کنند و گل ها جوانه بزنند ، سپس هر ۲ هفته یک بار کود مایع ملایم یا خوراک ارگانیک مانند کمپوست یا کود حیوانی را اضافه کنید.

اگر برگها زرد شوند ، گیاهان شما به نیتروژن بیشتری احتیاج دارند. به دنبال کود نیتروژن بالا باشید.

هنگام استفاده از کود معدنی ، مواظب باشید که آن را روی هیچ یک از برگها یا میوه های گیاه نریزید.

برای مقابله با آفات و بیماری ها از حشره کش ها یا قارچ کش ها استفاده کنید. در فروشگاه محصولات باغبانی در نزدیکی محل زندگی خود می توانید هر دو نوع حشره کش ارگانیک و غیر ارگانیک و قارچ کش ها را خریداری کنید. به محض اینکه حشره و یا قارچ مشاهده کردید ،  گیاهان خود را با حشره کش و آفت کش اسپری کنید.

گوگرد خاصیت قارچ کش دارد. اما اگر از گوگرد به عنوان یک قارچ کش ارگانیک استفاده می کنید ، pH خاک خود را مرتباً بررسی کنید تا مطمئن شوید که از شرایط مناسبی برای رشد خیار برخوردار است.

برداشت خیار

خیارهای خود را در اندازه دلخواه خود انتخاب کنید. برای تولید بالاتر ، شما نباید بگذارید این محصول به مدت طولانی روی تاک بمانند یا به آنها اجازه دهید خیلی بزرگ شوند. بهترین اندازه برای برداشت خیارهای شما بستگی به رقمی دارد که کاشته اید.

به طور کلی خیارهای خاورمیانه یا مدیترانه کوتاه تر و ضخیم تر از انواع آمریکایی هستند. در مقابل ، گونه های آسیایی به طور معمول بلند و باریک هستند.

خیارهای برشی آمریکایی به طور کلی باید از ۶ تا ۸ اینچ (۱۵ تا ۲۰ سانتی متر) طول داشته باشند. ارقام خاورمیانه در ۴ تا ۶ اینچ (۱۰ تا ۱۵ سانتی متر) برای برداشت مناسب هستند ، در حالی که خیار ترشی باید در حدود ۳ تا ۵ اینچ (۷٫۶ تا ۱۲٫۷ سانتی متر) که رسید برداشت شوند.

خیارها را به طور مرتب بچینید.

به طور کلی ، هرچه بیشتر این میوه  را بچینید ، گیاه این محصول بیشتر رشد می کند. گیاهان خود را هر روز بررسی کنید و خیارهایی را انتخاب کنید که اندازه آنها از نظر شما مناسب باشد.

هنگام برداشت ، علفهای هرز را از بین ببرید و گیاهان خود را از لحاظ حشره یا بیماری بررسی کنید. همچنین باید خاک و آب را در صورت لزوم بررسی کنید. خیار در طول چرخه رشد خود به آب زیادی احتیاج دارد.

برای چیدن خیارها از قیچی باغبانی استفاده کنید. خیار را در دست بگیرید و سپس ساقه را در حدود ۱ ⁄ ۴ اینچ (۰٫۶۴ سانتی متر) برش بزنید. بسیاری از مردم فکر می کنند که به راحتی می توانند خیار را از ساقه رونده خود جدا کنند یا بچینند. با این حال ، زمانی که این کار را کردید ، احتمال زیادی وجود دارد که به گیاه خود آسیب برسانید .

خیارهای خود را فریز کنید تا شفاف شوند. سعی کنید از محصول خود بلافاصله پس از برداشت استفاده کنید تا از طعم و بافت تازه آن لذت ببرید . در صورت لزوم ، می توانید آنها را به مدت ۷ تا ۱۰ روز در یخچال نگهداری کنید.

آنها را قبل از قرار دادن در یخچال در پلاستیک فریزری بگذارید تا پژمرده و پلاسیده نشود.

بردشت خیار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *